First Flight: Portals hacken

Vandaag, zaterdag, gaan we niet vliegen. Het plan is wel om alvast wat vluchtvoorbereiding te doen voor de tocht van maandag/dinsdag/woensdag.
Morgen lijkt de beste dag van de week te worden wat het weer betreft, verder wordt elke dag aan het eind van de dag wel wat buien verwacht, soms met onweer, zoals we gisteravond meegemaakt hebben.
Dus ook maar voor zondag de kist geboekt.

Vandaag met het andere voertuig, ons landvoertuig, op stap. Marcel en ik spelen beide Ingres, en ik zit tegen een nieuw level aan te hikken. Ik moet nog ongeveer 100 portals veroveren om Level 11 te worden. Dus op portal jacht.
En de nieuwe iPhone 6 is uit, ik wil hem even zien en voelen, het valt mooi te combineren met de portal jacht. De 6 is in Amerika wel stukken goedkoper dan in Nederland – zal ik hem hier kopen of niet? Na lang twijfelen toch maar niet gedaan, ik weet niet zeker of de Europese garantiebepalingen geldig zijn op een in Amerka gekocht toestel, ik weet niet of ik dan een stuk belastingvoordeel van mijn werk kwijt ben, en ik ben bang voor als ik bij de douane er uit gepikt wordt. Ik kan nooit zeggen dat ik de telefoon al had voordat ik naar Amerka ging – hij was gewoonweg niet in Nederland te koop en dat zou een flinke boete opleveren. Al met al dus toch maar niet gedaan. Met gemengde gevoelens.

‘s Avonds gaan we sushi eten bij Seito, daar zijn we eerder geweest en daar kun je echt de lekkerste sushi van Orlando krijgen.
Na de sushi weer naar Universal voor een film, we gaan naar Lucy. Omdat we nogal vroeg zijn gaan we weer wat portals scoren, er zijn er zat bij Universal City Walk. Aan het eind van de dag zit ik op een score van 58, ofwel nog 42 te gaan voor Level 11.

Oh, Lucy was een leuke film, een 7.5.

Ons overland vervoer
IMG_1156.JPG

Het reserveringssysteem, de donkergroene vlakken zijn van ons vliegtuig
IMG_1076-0.PNG

First Flight: Checkout op de N671MA

Marcel en ik zorgen dat we op tijd op het vliegveld (Airpark Orlando North) zijn waar we de checkout gaan doen. Het veld is in privé-bezit, er staat een flink aantal hangaars en er is een, voor Amerikaanse begrippen, kleine landingsbaan.
We zijn een uur te vroeg, het is stil op het veld. In één van de hangars zijn 2 man aan het werk aan een Cessna die volledig gestript en overgespoten is.

We melden dat we een afspraak met de instructeur Kyle hebben, we zullen even moeten wachten. Mooi de tijd om even wat foto’s te schieten van dit veld.
Er landt een kist – het blijkt het vliegtuig te zijn waar wij onze checkout mee gaan doen. Even later komt Kyle binnen lopen. Ondertussen hebben we het papierwerk geregeld en kunnen we al snel de lucht in.

Ik eerst, Marcel achterin.
Kyle had al gemeld dat hij niet van plan was moeilijk te gaan doen, het enige dat hij wil zien is dat we kunnen vliegen en niet gelijk de kist kapot maken.
Ik mag zelf zeggen wat ik wil: een paar circuits en landingen, of even het circuit uit om een beetje rond te vliegen. Dat laatste wil ik wel, even het gebied hier een beetje verkennen. Daarna al snel terug om wat landingen te laten zien.
De eerste mislukte – ik kwam te snel binnen. Vol gas, go-around en nog een keer proberen. De volgende twee gingen uitstekend en Kyle zegt ‘als je je vertrouwd voelt, dan mag de volgende een full-stop zijn’. En dat heb ik dus gedaan.

Daarna Marcel voorin, en ik achterin. Ook Marcel gaat even het circuit uit, doet een paar oefeningen, vliegt terug en is klaar met 3 landingen. En maar goed ook dat het allemaal zo snel klaar is, in de lucht zagen we allemaal buien om ons heen (de rest van de dag en avond zouden we nog veel regen krijgen).

We zijn goedgekeurd, we mogen de kist huren! Op de terugweg vieren we dit met een biertje en een broodje veel vlees, echte Amerikaanse hoeveelheden.

‘s Avonds eten eten we teppanyakki bij een Japanner, we delen de tafel met een stel amerikanen. Weer lekkere grote porties, soms heeft de kok aan onze tafel wat over. In Nederland zou het echt over zijn, maar sommige Amerikanen aan onze tafel zeggen: gooi het maar op mijn bord! Aan het eind van de maaltijd komen dan de onvermijdelijke bakken tevoorschijn waarin het eten wordt geschept dat over is. Heeft men morgen nog wat te eten.

En dan nog een filmpje pakken in Universal City Walk, het wordt ‘Walking among the tombstones’ – een aardige aktiefilm. Wel storend dat de mensen op de rij achter ons continu zitten te praten; zal wel zo horen hier. Ik kijk regelmatig onderin het scherm als ik een zin niet goed kan verstaan, maar helaas, ik kan het niet nalezen…

Onze verhuurmaatschappij
IMG_1059.JPG

Kantoortje met daarachter de hangaars
IMG_1058.JPG

Hangaars vanaf de andere kant
IMG_1060.JPG

Nee, niet ons vliegtuig; deze staat hier al heel lang te verpieteren
IMG_1061.JPG

Nogmaals het kantoortje
IMG_1062.JPG

Tankstation – een grote bovengrondse tank met daarvoor de pomp
IMG_1066.JPG

De landingsbaan
IMG_1065.JPG

Oprit naar de langingsbaan
IMG_1063.JPG

Oprit naar de landingsbaan
IMG_1064.JPG

Airpark Orlando North, de hangaars met haaks daarop de baan
IMG_1069.JPG

Airpark Orlando North, de hangaars met haaks daarop de baan
IMG_1068.JPG

Vlak voor de landing
IMG_1070.JPG

Marcel bezig met een stall (zie snelheid)
IMG_1067.JPG

Onze kist
IMG_1073.JPG

Onze kist – let ook op het weer…
IMG_1072.JPG

De (leuke!) instructeur Kyle
IMG_1074.PNG

Tweet

Gister zijn we met een flinke omweg van Dublin naar Orlando gevlogen, dit om een zeer sterke jet-stream te ontwijken.

First Flight – Op naar Orlando

Ooit, vele jaren geleden, heeft de eerste vlucht met een vliegtuig ooit plaats gevonden. Dat was in 1903 op de stranden van de Outer Banks aan de oostkust van Amerika.
Marcel Millenaar en ik willen een bezoek brengen aan die unieke stukje strand, en dat doen we natuurlijk in stijl: vliegend!

Afgelopen dagen zijn we bezig geweest met het regelen van van alles en nog wat. Al maanden geleden hadden we deze periode bedacht, en de tickets van en naar Orlando geregeld, nu moest nog een vliegtuig geregeld worden om van Orlando naar de Outer Banks te kunnen vliegen.

Marcel en ik zijn twee keer eerder wezen vliegen rond Orlando, vandaar dat we dat weer als startbasis gekozen hebben. We kennen hier 2 vliegscholen en daar willen we een vliegtuig huren.
Maar dat valt niet mee, de laatste waar we 2.5 jaar geleden waren heeft het te druk met opleidingen en wil geen vliegtuig in de vrije verhuur hebben; de eerste lukt ook niet meer – die bestaat niet meer.
Dus op internet zoeken naar vliegtuig verhuur in de buurt van Orlando. Dat lukt vrij makkelijk, we vinden een verhuurder die ons zonder meer een kist voor enkele dagen mee wil geven. De verhuurder regelt een instructeur zodat we een check-out kunnen doen waarna we daadwerkelijk een van zijn kisten mogen huren.

Vandaag, donderdag, begint de reis dan echt; we vliegen met Aer Lingus via Dublin naar Orlando. We vertrekken 20 minuten te laat vanaf Schiphol, maar dat geeft niet, we hebben 4 uur overstaptijd in Dublin.
In Dublin stappen we al Amerika binnen; op het vliegveld is een douanepost van Amerika gemaakt zodat het lijkt in Orlando alsof je een binnenlandse vlucht hebt gemaakt. We zijn er snel door, en dan wachten tot de 4 uur om zijn.

De captain van de vlucht naar Orlando vertelt ons dat de vlucht langer dan normaal gaat duren, er is een flinke straalstroom over de oceaan waardoor we tegenwinden van 180 knopen, 340 km/uur, kunnen verwachten. We gaan daar omheen vliegen, via Groenland en Candada. De vlucht gaat uiteindelijk ruim 9 uur duren.

Kwart over zes lokale tijd ‘s middags staan we in Orlando. Huurauto ophalen, eten, boodschappen doen. En niet te laat naar bed, ik ben ondertussen zo’n 24 uur wakker. Morgen, begin van de middag, staat onze check vlucht gepland.

IMG_2258.JPG

IMG_1075.PNG

IMG_0953.PNG

Tweet

Volgende de vlucht: de bovenste. Vanaf morgen laat ik me niet meer vliegen, maar doen Marcel en ik het zelf.

Tweet

Welke vlucht zal ik eens nemen? Laat ik de eerste van 9:25 maar eens doen (maar dan onder de naam EI 603).

Sneak Preview: If I Stay

ifistayMia Hall (Chloë Grace Moretz) dacht altijd dat kiezen tussen een muziekopleiding aan Julliard of bij haar grote liefde Adam (Jamie Blackley) blijven, de moeilijkste beslissing van haar leven zou zijn. Alles verandert als een zorgeloos familie-uitje eindigt in een tragedie. Zwevend tussen leven en dood, is er nog maar één beslissing over voor Mia, die niet alleen haar toekomst maar ook haar lot bepaalt. Een film van New Line Cinema en Metro-Goldwyn-Mayer Pictures, naar de gelijknamige bestseller (Als ik blijf” van Gayle Forman. Met in de hoofdrollen Chloë Grace Moretz (Carrie, de Kick-Ass films), Mireille Enos (TV-serie The Killing, World War Z), Joshua Leonard (Higher Ground), Jamie Blackley (Snow White and the Huntsmen) en Stacy Keach (Nebraska).

De film If I Stay krijgt een 7.5, een mooie emotionele film. Vincent geeft een 8.

Tweet

De sneak van vanavond is: If I Stay. Mooie film over een meisje dat in coma raakt na een ongeluk. Wil ze wel of niet ontwaken?

Sneak Preview: Clouds of Sils Maria

cloudsofsilsmariaOp het hoogtepunt van haar internationale carrière wordt actrice Maria Enders (Juliette Binoche) gevraagd voor de hoofdrol in het toneelstuk dat haar twintig jaar eerder beroemd maakte. Destijds speelde ze Sigrid, een verleidelijke jonge vrouw die haar oudere baas Helena in een spel van liefde tot zelfmoord drijft. Nu krijgt ze de rol van de oudere, gefrustreerde Helena aangeboden. Voor de repetities reist Maria met haar assistente en vriendin Valentine (Kristen Stewart) naar Sils Maria, een afgelegen plaatsje in de Alpen. Jo-Ann Ellis (Chloë Grace Moretz), een Hollywoodsterretje dat voortdurend in schandalen is verwikkeld, zal de rol van Sigrid spelen. Oog in oog met het gezicht van jeugd en ambitie, ziet Maria zich geconfronteerd met de eindigheid van haar eigen carrière en tast ze de grenzen van vriendschap en liefde af.

De film Clouds of Sils Maria is saai en langdradig. Omdat ik niet in slaap viel toch nog een 5. Vincent ook een 5.

Tweet

De sneak is: ‘Clouds of Sils Maria’. Uiterst saaie film over een actrice die een toneelstuk, waarin ze beroemd werd, opnieuw gaat spelen.

Sneak Preview: November Man

novembermanEx-CIA agent Peter (Pierce Brosnan) hoopt rust te vinden in het runnen van een vredig Zwitsers hotel, maar wordt terug in het spel gebracht door een ex-collega. Als een vriendin van Peter vlak daarna vermoord wordt, is hem duidelijk dat er dubbelspel wordt gespeeld. Zijn protegé David (Luke Bracey) opent de jacht op hem, maar zal heel wat uit de kast moeten trekken om zijn leraar af te troeven. Peter zal al zijn kennis en ervaring nodig hebben als blijkt dat de missie van de CIA directie tot het Kremlin reikt. De enige die hij kan vertrouwen is de mysterieuze advocate Alice (Olga Kurylenko). Maar wat is haar motief om hem te helpen?

Ik vond November Man niet echt een superfilm, beetje James Bond, maar dan net niet. Een 6.5, Vincent een 7.

Tweet

De sneak van vanavond is: The November Man. Redelijk spannende James Bond film over Amerikaanse tegenover Russische geheime dienst.

Tweet

Voor het eerst in tijden weer eens een dubbel belegd broodje Mario op de Oude Gracht. Heerlijk!

Sneak Preview: A Most Wanted Man

amostwantedmanWanneer de gewonde Tsjetsjeense-Russische Issa Karpov (Grigoriy Dobrygin) Hamburg invlucht, gaan de alarmbellen af bij de Duitse en Amerikaanse geheime diensten. De man heeft bakken met geld bij zich en probeert te schuilen bij de islamitische gemeenschap van de stad. De autoriteiten doen er alles aan om uit te vinden waar de man zich bevindt. Wanneer advocate Annabel (McAdams) hier achter komt, besluit ze Issa te helpen…met gevaar voor eigen leven. A Most Wanted Man is geregisseerd door de Nederlandse topfotograaf en regisseur Anton Corbijn, met een hoofdrol voor de recent overleden Philip Seymour Hoffman.

De film A Most Wanted Man kon me niet echt boeien, Vincent vond hem spannend. Een 5.5 en 7.

Tweet

De sneak is: A Most Wanted Man. Als een tsjetsjeen-Rus naar Hamburg gaat raken de geheime diensten in paniek. Heb moeite met wakker blijven.

Sneak Preview: Club Sandwich

clubsandwichPaloma (35) en haar 15 jaar oude zoon Hector hebben een sterke en bijzondere relatie. Tijdens een vakantie aan de kust ontmoet Hector Jazmin, een meisje met wie hij zijn eerste ervaringen in de liefde en de seksualiteit deelt. Paloma vindt het moeilijk dit te accepteren en haar zoon los te laten. Regisseur Fernando Eimbcke (Lake Tahoe) weet dit onderwerp met de juiste gevoeligheid en de juiste dosis humor te benaderen.

De film Club Sandwich krijgt een 7 omdat het zo knap is dat deze minimale film mij toch blijft boeien. Vincent geeft een 6.

Tweet

De sneak is: Club Sándwich. Moeder en zoon gaan samen op vakantie in een erg stil hotel. Er gebeurt vrijwel niets, en dat heeft wel wat.

Tweet

Het blijft leuk – eten in Indonesisch restaurant Blauw in Utrecht. De tafel is weer volgebouwd met heerlijke hapjes.

Tweet

Yes, mijn brevet van vliegvermogen is weer met 2 jaar verlengd. Op naar de volgende vliegvakantie!

Sneak Preview: Jimmy’s Hall

jimmyshallDe film vertelt het waargebeurde verhaal van de Ierse activist Jimmy Gralton die in de jaren ‘30 voor de vrijheid van meningsuiting streed. Jimmy Gralton bouwde op het Ierse platteland een cultuurhuis waar mensen samen komen om te leren, te debatteren, te lezen en te dromen…, maar vooral om te dansen en plezier te hebben. Tot afschuw van de katholieke kerk.

De film Jimmy’s Hall krijgt een 6 – mooie beelden, aardig verhaal maar zeer traag. Vincent geeft een 7.

Tweet

De sneak is: Jimmy’s Hall. In Ierland krijgt begin jaren 30 Jimmy de kerk over zich heen als hij vertier voor de bevolking regelt. Traag.

Praag 2014: De hele route

Hier nog een samenvatting van de vluchten, afstand volgens de GPS:

Vlucht Van Naar Tijd Afstand
1 EHHV (Hilversum) EDWC (Damme) 01:25 122 nm (0225 km)
2 EDWC (Damme) EDFK (Bad Kissingen) 01:50 163 nm (0301 km)
3 EDFK (Bad Kissingen) EDQD (Beyreuth) 00:50 075 nm (0138 km)
4 EDQD (BayReuth) LKLT (Letnany) 01:35 133 nm (0246 km)
5 LKLT (Letnany) EDBJ (Jena) 01:35 138 nm (0225 km)
6 EDBJ (Jena) EDLZ (Soest) 01:35 148 nm (0274 km)
7 EDLZ (Soest) EHHV (Hilversum) 01:40 126 nm (0233 km)
    Totaal: 11:00 905 nm (1676 km)

En als interactieve Google Maps kaart: klik hier
Daar kun je compleet inzoomen op vliegvelden en andere delen van de route. Kun je precies zien hoe we gevlogen zijn.

In een statisch plaatje:
Foto 09-08-14 18 18 53

Praag 2014: Met flinke tegenwind naar huis

Als ik ‘s ochtends wakker word zie ik dat de wind volledig gedraaid is. Tot nu toe hebben we de hele vakantie wind mee gehad, maar dat gaat vandaag niet gebeuren. Sterker nog, volgens de verwachting kunnen we een tegenwind van 25 knopen verwachten. We vliegen dan geen 95 maar 70 knopen, een flink verschil. Het leek zelfs  een tijdje 66 knopen te worden, dat verlengt de reistijd nogal.

Wat ik ook zag is dat de wind in de loop van de dag wat gaat afnemen; we besluiten ons niet te haasten en pas ergens in de middag op pad te gaan. Helaas worden we om half elf al het hotel uitgezet, verlengen is niet mogelijk, de kamer moet en zal leeg. Dus toch maar op tijd naar het veld en daar de tijd zien te doden.
Uiteindelijk hangen we om 1 uur al in de lucht; de kist startte als vanouds. Het heeft misschien ook iets met de temperatuur te maken, gister was het behoorlijk warm op Jena; nu is de motor koud, en is het ook niet erg warm weer.

Nou kijken hoe hard tegenwind in werkelijkheid is. Het valt eigenlijk wel mee, we halen denk ik gemiddeld bijna 85 knopen – stukken meer dan de eerder verwachte 66 of 70 knopen. Het weer is prima, alleen is het erg hobbelig in de lucht door de wind. Na 1 uur en 40 minuten staan we alweer aan de grond in Hilversum.
Het zit erop.
Helaas, het had van mij nog wel een week mogen duren.

IMG_0804.PNG

Praag 2014: Van Praag naar Soest (DLD)

Tja, tijd om aan de terugweg te beginnen, ik heb maar 1 week vakantie, maandag moet ik weer aan de bak. We proberen zaterdag weer thuis te zijn, hebben we 1 dag uitloop, mocht er iets (zoals het weer) tegen zitten.

Zoals gebruikelijk zoekt Vincent de route uit voor de terugweg. Hij kiest voor twee vluchten, eerst naar vliegveld Weimar, daarna door naar vliegveld Soest. Nee, niet in Nederland, maar een veldje in Duitsland.
Weimar blijkt een beetje onhandig, het is een ‘sonderlandeplatz’ dat PPR is (ofwel je moet bellen voordat je er naar toe mag), maar dat is niet het grootste probleem: het heeft geen 100LL brandstof – ofwel ik kan er niet tanken. Het plan is om op Letñany niet te tanken om niet te zwaar weg te gaan, en te tanken op het eerstvolgende veld. Niet Weimar dus, het plan wordt veranderd in Jena, daar is wel 100LL beschikbaar.
Van daar uit zien we wel of we inderdaad doorgaan naar Soest.

We gaan in de loop van de ochtend met de metro van Praag naar Letñany, en dienen aldaar via Skydemon, mijn vliegpakket op de iPad, een vliegplan in. Ik praat met de havenmeester over hoe ik het veld kan verlaten, dit in verband met het ingewikkelde gedoe met het militaire veld Kbely.
De man op de toren helpt ons graag, het blijkt niet erg ingewikkeld. Na het opstijgen blijf ik bij hem op de radio tot we bij reporting point Mike zijn waar we het gebied van Kbely gaan verlaten. We vliegen dus wel in het gebied van Kbely, maar blijven op de radio bij Letñany. Makkelijk dus.

Zo gezegd zo gedaan, om kwart voor één hangen we in de lucht en zijn we in contact met Letñany. Bij reporting point Mike worden we overgezet op Vodochy, en enkele minuten later op Praha Info; daar blijven we bij tot aan de grens met Duitsland. Dan gaan we over naar München Info en daar blijven we tot we bij onze bestemming Jena zijn. Overschakelen op Jena Info, en landen maar op baan 20.

Op Jena even een drankje en een hapje, en daarna tanken.
En dan wil de kist niet starten. Eerst vergeet ik het mengsel op rijk te zetten, maar dat heb ik snel door. Dus rijk, en weer starten. Maar nee, wat ik ook probeer, geen sjoege. Primen, mengsel arm, vol gas met mengsel arm, gashendel op en neer, helemaal niks. De accu begint het te begeven. O jee, en er lijkt regen richting Soest te komen, dus veel reservetijd hebben we niet.
Gelukkig, een laatste poging met mengsel arm en vol gas werkt – alsof ik hem toch verzopen heb. Taxiën naar de pomp, tanken, en…. dan weer proberen te starten. Weer problemen, maar ik ken de truc. Na veel gas geven met mengsel rijk, mengsel arm en vol gas. Ja hoor, hij pikt weer aan. Volgende week toch maar even naar laten kijken, en hopen dat hij morgen wil starten; ik gok op vette bougies ofzo, bij de engine check is de toerenterugval op de linker magneet niet gelijk aan die van de rechtermagneet.

Na contact met de toren van Jena gaan we naar baan 02 – een andere baan dan waar we geland zijn. Er is vrijwel geen wind en we mogen zelf uitkiezen vanaf welke baan we vertrekken, deze is het handigst omdat we na opstijgen gelijk linksaf kunnen de goede richting op.
We maken weer contact met München Info, en die zet ons al snel over naar Langen Info. Tegen het einde van de vlucht zet Langen Info ons over op een andere Langen Info, en daarna schakelen we over naar Soest Info om te gaan landen.
Het weer blijft gewoon goed, na de landing pakken we het terrasje van het veld voor een paar biertjes. Vincent regelt een hotel, het terrasje-mevrouw regelt een taxi. Prima.

We worden zeer hartelijk ontvangen in het hotel. De wel wat gezette dame heet ons van harte welkom, biedt een prachtige kamer aan, geeft ons zoveel login codes voor wireless als we willen. Een van de hartelijkste welkoms van deze trip; met name over WiFi kan men in Duitsland erg moeilijk doen; je krijgt 1 code per persoon die je dan niet eens voor meerdere apparaten kunt gebruiken. Terwijl tegenwoordig toch iedereen met een smartphone en tablet op vakantie gaat. Toch?

Soest doet een beetje denken aan Bad Kissingen, het is een kuuroord en dus kom je veel oudere mensen tegen. Ach, we hebben lekker gegeten, morgen weer terug naar Nederland. Tenminste als het weer meewerkt en ik de kist aan de praat krijg…

Met de metro

IMG_0779.JPG

Vliegveld Jena

IMG_0782.JPG

Vliegveld Jena

IMG_0784.JPG

Vliegveld Soest

IMG_0789.JPG

Vliegveld Soest

IMG_0791.JPG

Vliegveld Soest

IMG_0785.JPG

Gyrocopter op Soest

IMG_0798.JPG

Route van Praag naar Jena

IMG_0802.PNG

Route van Jena naar SoestIMG_0803.PNG

Praag 2014: Yes, we can!

Jawel, de weersverwachting is goed voor vandaag en de wolkenbasis is hoog genoeg om de heuvels over te komen richting Praag.
Dus op naar het vliegveld van Bayreuth, vluchtplan indienen onder het genot van een kop koffie met appelgebak, tanken, nog een keer goed naar de te vliegen route kijken en naar de speciale instructies voor het veld Letñany. En dat zijn er een berg, ik heb ze even voor je geteld, het zijn er bijna 50. Vijftig ja. Ik heb ze allemaal gelezen, maar ik kan ze niet allemaal uit mijn hoofd leren; ik laat het straks maar op mij af komen. Lees ze zelf maar eens: hier staan ze.

Eén van de factoren die het veld wat lastig maakt is dat het vlak naast een militair veld ligt. Afhankelijk van waar je vandaan komt en hoe druk het daar is moet je mogelijk een eind om vliegen. Die punten zoek ik allemaal op en heb ik paraat als dat nodig mocht zijn.
Een tweede factor is dat het veld twee banen heeft die min of meer parallel liggen.

Goed, het vliegplan gaat om 1 uur in, we gaan!
Wat is het toch heerlijk vliegen vandaag, het eerste deel in Duitsland licht bewolkt en we komen zonder problemen Tsjechië binnen. In Tsjechië is de bewolking dikker, maar we houden het droog. Er is prima radiocontact met Praha Info, het loopt gesmeerd.
Ten zuiden van Praag word ik overgezet op Kbely Tower, dat is de toren van het militaire veld. Eerste reporting point is Romeo, dat was ook waar ik al die tijd al op af vloog. Het wordt spannend als we bij dat punt aan komen, ik vraag een direct Letñany en die krijg ik ook. Dat scheelt een eind omvliegen. Nu nog zorgen dat ik niet op het militaire veld landt, dat kom je eerst tegen en ziet er aanlokkelijk uit.
Vlak achter het grote veld zien we Letñany opdoemen, de toren van Kbely zet ons over op de radio van het kleine veld.
We krijgen baan 05, dan is er nog even verwarring want de toren zegt ’05 left hand’, maar dat is niet zo, het is ‘right hand’. Tegen die tijd dat ik het wil gaan vragen komt de toren zelf al terug met een correctie, het is ‘right hand’.

Om dat te kunnen doen moeten we het veld eerst voorbij vliegen, terugkeren en dan downwind op. Als ik op final zit zie ik beide banen – welke moet ik hebben? Ik vraag het en krijg als antwoord ‘left is preferred’. Prima, dan pak ik links.

Ik was gewaarschuwd voor een knollenveld – dat viel mee, dat wil zeggen, de baan zelf is niet extreem hobbelig. Daarbuiten daarentegen wel.
We mogen voor de toren parkeren in het gras, daar zetten we de kist vast, maken een babbeltje met de havenmeester, en wandelen dan richting de metro.
Halverwege de metro zien we een barretje aan het vliegveld liggen. Bier dus! Een halve liter voor nog geen 2 euro, welkom in Tsjechië :) .

We zijn twee dagen in Praag; de tweede dag doen we erg rustig aan: een boottocht op de Moldau, en ‘s avonds naar een uitvoering van Don Giovanni van Mozart – een voorstelling die ik graag eens wilde meemaken. Het was de moeite waard, al had ik het iets heftiger, bombastischer, voorgesteld.

Hieronder wat foto’s van beide dagen in Praag.

20140808-010751-4071149.jpg

20140808-010813-4093592.jpg

20140808-010839-4119374.jpg

20140808-010851-4131080.jpg

20140808-010911-4151648.jpg

20140808-010933-4173538.jpg

20140808-011009-4209777.jpg

20140808-011241-4361319.jpg

20140808-011339-4419078.jpg

20140808-011441-4481937.jpg

20140808-011528-4528571.jpg

20140808-011615-4575881.jpg

20140808-011633-4593630.jpg

20140808-011933-4773193.jpg

20140808-012316-4996858.jpg

20140808-011957-4797465.jpg

20140808-012213-4933229.jpg

20140808-013240-5560469.jpg

20140808-013536-5736955.jpg

20140808-014116-6076393.jpg

Gevlogen route van Bayreuth naar Praag

IMG_0801.PNG

Tweet

Het staat al lang op mijn verlanglijstje: Don Giovanni van Mozart meemaken. Vanavond gaat het hier in Praag gebeuren!

Tweet

Jaaaa, we hebben het gehaald, geland op vliegveld Letñany en met de metro naar Praag. Hier blijven we twee nachten.

Praag 2014 – Halen we Praag vandaag?

Wie weet, wat de buienradar betreft vanmorgen hebben we zelfs kans om Praag te bereiken. Maar eerst maken we een tussenstop, Vincent heeft het veld Bayreuth uitgezocht, kunnen we daar indien nodig tanken (dat kan niet op Bad Kissingen), het weer bekijken, en als het goed lijkt, door naar Praag.

Normaliter zijn we niet van het vroege ‘s ochtends, maar vandaag gaat het behoorlijk vlot. Dat is maar goed ook, tussen 12 en 14 mag je in principe niet vliegen op Bad Kissingen, dat zal te maken hebben met al die bejaarden die dan hun middagdutje doen.
Het lukt ons zelfs om kwart voor 12 in de lucht te zijn. Er is niemand op de toren, ik heb gister al afgerekend, dus we gaan gewoon. De gewenste startrichting is baan 35 – van het stadje Bad Kissingen af; de wind staat het toe, dus dat doen we dan maar.

Op naar Bayreuth. Het eerste deel van de niet al te lange vlucht gaat als een speer, maar als we vlakbij Bayreuth zijn wordt de bewolking dikker en moeten we een heuvelrug over. Ik doe een poging een gat te vinden in de wolkenmassa, maar ik loop vast. Rechtsom keren en iets zuidelijker nogmaals proberen – wat eerder in de vlucht leek het erop dat zowel noordelijk als zuidelijk de wolken wat minder dik waren.
Dus iets zuidelijker een tweede poging, maar weer vliegen we de wolkenmassa in. Verder naar beneden is geen optie, de grond komt verder naar boven en je hebt kans op hoge masten en hoogspanningsdraden. Dan maar weer rechtsom keren en nog iets zuidelijker. Dan lukt het, we komen over de heuvelrug. Gelukkig. Nu op naar het veld, zie ook het laatste plaatje bij dit verhaal.
Circuithoogte ligt op 2500 voet; dat kan ik eigenlijk net niet houden, iets onder circuithoogte komen we in de buurt van het veld waarna ik verder zonder problemen kan landen. Onder de wolken uitstekend zicht, nauwelijks wind, dus kan ik een mooie landing maken.

Tja, nu de volgende vraag: kunnen we later vandaag door naar Praag? Op de toren vertellen we wat we van plan zijn; de man op de toren begint schamper te lachen, en als we de weerinformatie erbij pakken, dan lachen we hard mee. Zeer lage bewolking in Tsjechië en we moeten nog een kilometer hoge bergrug over. Goed. Tijd om de kist in het gras vast te zetten een een hotel te gaan regelen.

Voor één keer bemoei ik me met een hotel, en we komen aan de rand van de stad Bayreuth terecht. Het heeft te maken met een Wagner festival dat deze week aan de gang is; dit stadje heeft kennelijk iets met Wagner, er zijn straatnamen naar hem genoemd, hij zit op vele plekken in de stad op een bankje en er is speciaal voor Wagner een operagebouw gebouwd: het Festspielhaus net buiten het centrum.
Op zich wel leuk om hier in de festivalweek te zijn – wie weet kunnen we nog een Wagner-concert bijwonen. Maar dat blijkt niet mogelijk, vandaag zijn er geen voorstellingen – tenminste volgens het officiële programma, bij het Festspielhaus staat het vol met auto’s. Het was ook maar de vraag of we er naar toe zouden kunnen, we hebben beide geen nette kleding bij ons.

Bayreuth is een leuk stadje met een gezellig centrum dat bestaat uit een mengelmoes van oude en modernere gebouwen.
Het is een stadje waar we gelukkig weer alle leeftijden tegen komen.

Vliegveld Bayreuth

20140805-234546-85546332.jpg

20140805-234557-85557499.jpg

20140805-234609-85569436.jpg

20140805-234622-85582432.jpg

Afstand tot Praag

20140805-234636-85596125.jpg

Vincent en Wagner

20140805-234646-85606011.jpg

Indruk van Bayreuth

20140805-234723-85643779.jpg

20140805-234734-85654118.jpg

20140805-234757-85677804.jpg

20140805-234811-85691841.jpg

20140805-234823-85703210.jpg

20140805-234928-85768329.jpg

20140805-234942-85782254.jpg

20140805-234956-85796612.jpg

20140805-235008-85808621.jpg

20140805-235056-85856291.jpg

20140805-235108-85868291.jpg

20140805-235116-85876849.jpg

20140805-235126-85886687.jpg

20140805-235137-85897473.jpg

20140805-235403-86043471.jpg

20140805-235414-86054719.jpg

20140805-235429-86069730.jpg

Gevlogen route

20140806-001511-911431.jpg

De pogingen om door de bewolking heen te komen

20140806-001523-923443.jpg

Tweet

Weer dichter bij Praag, we zijn met enige moeite (lage bewolking) in Bayreuth aangekomen. Niet verder ivm die wolken.

Praag 2014 – Bad Kissingen, de 65+ stad

Het weer zag er voor vandaag erg slecht uit, afgelopen nacht heeft het stevig geonweerd. Maar vanmorgen zag het er vriendelijk uit en de buienradar gaf aan dat er rond 11 uur een buitje kan komen, maar voor de rest geen drama’s.
Dus om 11 uur met de taxi weer richting veld. Eerlijk gezegd was ik er niet al te gerust op, toen ik de METAR’s en TAF’s las (dat is de weersverwachting voor de luchtvaart), zag ik dat ongeveer in heel Duitsland buien verwacht worden ergens in de middag. We moeten ook nog eens de heuvels over, en dat wordt niks als dan ook nog eens de bewolking te laag hangt.
Samen met de havenmeester kijken we naar de verwachting. Het lijkt erop dat het zou moeten lukken als we wachten tot ongeveer 1 uur, dan lijkt de bewolking in de wat hogere gebieden wat op te trekken.

Vincent heeft het veld Bad Kissingen uitgezocht. Het veld is PPR (Prior Permission Required), dus bellen. We zijn welkom, alleen zal er niemand op de toren zitten. Do it yourself dus.
Vincent merkt gelukkig op tijd op dat er op dat veld niet getankt kan worden; dus nog snel maar even op Damme voor de zekerheid wat peut erbij gooien, en dan rond 1 uur de lucht in.
Overigens viel de prijs voor de stalling in de hangar erg mee: 8 euro, en 8 euro landingsgeld. Geen geld dus.

En wat valt het allemaal mee. Zo goed als geen regen, de bewolking is overal hoog genoeg, en een prachtig zicht. Anderhalf uur later landen we alweer op Bad Kissingen – ondanks dat ik een nabij gelegen veldje in mijn ipad had geprogrammeerd, een alternatief veld waar wel getankt kan worden.

Bad Kissingen is een ervaring op zich. Ten eerste ben je op downwind volledig het zicht op de baan kwijt. Verder ligt downwind een flink stuk hoger dan het veld, dus op base en final moet je flink zakken.
Dan blijkt, na de landing, dat het veld is gebruikt voor een Concours Hippique, jawel, paardensport. Men is de boel nog druk aan het afbreken en opruimen, parkeren op de telefonisch doorgegeven plek gaat niet want daar is men nog tenten aan het afbreken. Op de toren is niemand, en als ik bel om door te geven dat we er zijn, wordt niet opgenomen. Dus we parkeren maar op een plekje dat ons goed lijkt.

Vincent reserveert een hotel en regelt een taxi. Op het moment dat die komt, komt ook de eigenaar van het veld aangereden. We staan op de verkeerde plek! Ja, dat weten we, toen was men nog tenten aan het afbreken. Omdat de taxi er al staat, en wij van plan zijn morgen weer te vertrekken mogen we bij de gratie van de eigenaar de kist laten staan en kunnen we, na het afrekenen van 8 euro voor stalling en landing (bij elkaar opgeteld!), richting hotel.

Bad Kissingen is echt een bejaarden-stadje, het lijkt erop dat het een kuuroord is voor mensen met allerlei gebreken. Er is nauwelijks jeugd op straat, en er zijn veel rollator- en scootmobiel winkels. Verder geeft elk hotel wel een kürort-achtig iets, dat hoort hier blijkbaar zo. Een bezienswaardigheid is ook de Brunnenhalle – daar kun je zeer gezond bronwater drinken – en het water is nog gratis ook! Dat wil zeggen, als je eerst een glas koopt…

Misschien moeten we hier over 15 jaar maar eens terug komen – dan vallen we in de doelgroep.

Hieronder veel foto’s – ik heb vlak voor de vakantie een compact camera gekocht en die moet ik natuurlijk even uitproberen.

De hangar waar de kist heeft overnacht in Damme

20140804-235216-85936351.jpg

Vliegveld Bad Kissingen; het heeft nogal een opknapbeurt nodig

20140804-235225-85945465.jpg

20140804-235234-85954462.jpg

20140804-235349-86029395.jpg

20140804-235403-86043392.jpg

20140804-235415-86055133.jpg

20140804-235425-86065774.jpg

Indrukken van Bad Kissingen en ons hotel
20140804-235436-86076381.jpg

20140804-235446-86086122.jpg

20140804-235456-86096435.jpg

20140804-235602-86162880.jpg

20140804-235612-86172707.jpg

20140804-235625-86185180.jpg

20140804-235635-86195054.jpg

20140804-235647-86207869.jpg

20140804-235738-86258602.jpg

20140804-235752-86272888.jpg

20140805-000107-67001.jpg

20140805-000120-80979.jpg

20140805-000135-95650.jpg

20140805-000500-300493.jpg

20140805-000514-314063.jpg

20140805-000528-328928.jpg

20140805-000542-342774.jpg

20140805-000600-360548.jpg

20140805-000651-411561.jpg

20140805-000703-423984.jpg

20140805-000715-435561.jpg

Gevlogen route

20140805-222246-80566607.jpg

Tweet

We zijn een flinke stap dichter bij Praag, in Bad Kissingen. Hier komen bijna alleen maar mensen van boven de 65.

Praag 2014: Hilversum – Damme

Het is zomervakantie! Vincent heeft 2 weken vrij, ik 1, en dus moeten we wat ondernemen. In 2007 hadden we al eens een plan om samen naar Praag en Berlijn te vliegen maar dat ging toen helaas niet door omdat ik zonodig in de aanloop van de vlucht moest vallen en mijn pols beschadigde.
Dit keer gaat alles goed en lijkt het erop dat we weg kunnen.

Gister zijn we naar Lelystad gereden om wat inkopen te doen: kaarten van Duitsland, kaarten van Tsjechië, een headset voor Vincent, en voor mezelf een apparaatje om mijn ipad op het stuur in het vliegtuig te kunnen monteren (yoke-mount in vaktermen).
Vandaag op ons gemak naar Hilversum om ons eerste been richting Praag te kunnen maken. Kijkend naar het weer lijkt het slimmer een iets noordelijke route te kiezen want er worden nogal wat buien verwacht op onze directe route. Morgen (maandag) wordt nog spannender, dan wordt ongeveer in heel Duitsland onweer en regen verwacht.
We zien wel.

Doel wordt het veldje Damme (EDWC), geschat 1 uur en 10 minuten vliegen, een lekkere rustige eerste dag.
Vliegveld Damme bellen om te vragen of we welkom zijn, Vluchtplan indienen, vliegtuig uit de hangar halen, bagage het vliegtuig in, auto in de hangar zetten, tanken en wachten tot om 3 uur het vliegplan in gaat.
De vlucht blijkt uiteindelijk 1uur en 25 minuten te duren, we worden al verwacht en de havenmeester meldt dat hij het vliegplan alvast voor ons gesloten heeft. Telefonisch meldde hij al dat er wel een plekje voor de kist in de hangar was, na de landing dirigeert hij ons er naar toe, en opent voor ons de deuren zodat we de kist al snel achteruit naar binnen kunnen duwen. Morgen maar kijken wat de stalling in de hangar gaat kosten.

Op het terrasje bij het vliegveld is het tijd voor bier en zoekt Vincent een hotel in de buurt uit; het wordt hotel Idingshof in het aangrenzende wel zeer rustige dorpje Bramsche.

Ben benieuwd of we morgen weg komen…

Vliegveld Damme

20140804-191010-69010334.jpg

Vliegveld Damme

20140804-185403-68043210.jpg

Terras op het vliegveld

20140804-185402-68042955.jpg

De havenmeester

20140804-185403-68043413.jpg

Activiteit op het veld

20140804-185404-68044169.jpg

Activiteit op het veld

20140804-185403-68043967.jpg

Activiteit boven het vliegveld

20140804-185404-68044363.jpg

Activiteit op het veld

20140804-185403-68043634.jpg

Dit staat zomaar te kijk op vliegveld Damme

20140804-185404-68044843.jpg

Duo-sprong boven het veld

20140804-185404-68044593.jpg

In Vincent zijn bril

20140804-185404-68044450.jpg

De ipad mini in de yoke mount

20140804-185402-68042674.jpg

Doodstil straatje in Bramsche

20140804-185405-68045074.jpg

Dit winkeltje pas niet echt in het beeld

20140804-185405-68045458.jpg

Bramsche heeft iets met maskers, ons hotel heeft ook zoiets

20140804-185405-68045655.jpg

In de container naast een zwembad

20140804-185405-68045865.jpg

Gekleurde bollen in de tuin van het hotel

20140804-185406-68046051.jpg

Gang in ons hotel

20140804-185406-68046261.jpg

Verwacht weer voor morgen

20140804-185406-68046423.jpg

Gevlogen route

20140805-222126-80486597.jpg

Tweet

Vincent en ik zijn weer vliegend op vakantie, naar Praag. Eerste stop: Damme (Dld). De kist staat links in de gangar.

Sneak Preview: Sex Tape

sextapeVroeger hadden Jay (Jason Segel) en Annie (Cameron Diaz) een spannend seksleven, maar tien jaar (en twee kinderen) later is de passie en romantiek in hun relatie ver te zoeken. Ze besluiten – want waarom ook niet? – om zichzelf te filmen terwijl ze drie uur lang alle standjes uitproberen uit het boek The Joy of Sex. Het leek een goed idee totdat ze erachter komen dat hun wel erg persoonlijke video per ongeluk naar andere mensen is verstuurd. Nu hun reputatie op het spel staat, moeten ze zien te voorkomen dat de video online verschijnt, wat leidt tot een onvergetelijke avond met bizarre gebeurtenissen.

De film Sex Tape krijgt een 5.5, ik zie wel wat humor maar verder niet bijzonder. Vincent geeft een 4.

Tweet

De sneak van vanavond : Sex Tape. Een echtpaar maakt een opname van een avondje sex waarna de opname verspreid raakt. Wordt steeds grappiger

Sneak Preview: Boyhood

boyhoodRichard Linklater vertelt met Boyhood een intiem verhaal. Gefilmd over een periode van 12 jaar, vangt Richard Linklater met Boyhood tot in detail de jongensjaren van de Texaanse Mason. In een coming-of-age verhaal zien we niet alleen de zesjarige Mason opgroeien van jongen tot man, maar volgen we ook zijn zus Samantha en zijn gescheiden ouders, Olivia en Mason Sr.. Een herkenbaar en hartverwarmend portret over opgroeien, het vormen van een eigen identiteit, het familieleven, en het genadeloze verstrijken van de tijd.

De film Boyhood krijgt een 6.5, aardig film-idee maar te vlak: geen hoogte- of dieptepunten.  Vincent geeft een 7.5.

Tweet

De sneak is: Boyhood. Over het leven van een jongen waarvan de ouders gescheiden zijn. De film kabbelt langzaam door – gebeurt er nog wat?

Sneak Preview: The Homesman

thehomesmanWanneer drie vrouwen tot krankzinnigheid worden gedreven aan de Amerikaanse grens, valt de taak ze terug te voeren naar het oosten op de vrome Mary Bee Cuddy (Hilary Swank). De ontmoedigende uitdaging om een wagon vol gekken 400 mijl te vervoeren dwingt haar tot het aanwenden van een partner – een dwalende low-life genaamd ‘George Briggs’(Tommy Lee Jones). Samen vertrekt het onwaarschijnlijke paar met hun nukkige vracht over de prairie, en doorkruisen de brute, ongetemde Nebraska Territories in een reis vol wonderlijke schoonheden, constante bedreiging, en psychologisch perikel. Hun bestemming is een kerk in Iowa waar een predikantenvrouw hen opwacht om hen te verlossen van de verloren zielen in hun zorg. Maar voordat zij terug kunnen keren naar de beschaving eist hun missie een brute tol. Een die spreekt tot elke achterwaartse tragedie en ondergewaardeerde heldendaad in de grondvesting van het Amerikaanse Westen.

De film The Homesman krijgt een 6.5, beetje traag maar wel mooie beelden. Vincent geeft een 7.

Tweet

De sneak: The Homesman. 3 krankzinnige vrouwen worden in het wilde westen naar de grens gebracht door een klaploper en vrome vrouw. Traag.

Tweet

Foutje van treinleiding: de vertraagde trein naar Enschede past niet helemaal op spoor 9b… Dus nog meer vertraging.