31 jul 2010 |
 Maarten, Wouter en Casper waren weer eens twee nachten bij ons logeren, en zoals altijd gaan we dan wat leuks doen.
Dit keer zijn ze donderdagavond al bij ons op bezoek gekomen, en zijn we begonnen met McDonalds en een Star Wars film. Ik heb een tijdje geleden alle 6 Star Wars films gekocht, en bij een logeerpartij draaien we er weer een film doorheen. Deze keer zelfs twee omdat ze twee nachten bleven slapen.
Het is ook traditie dat we overdag een activiteit doen, meestal verzint Vincent wat maar dit keer kregen we een tip van mijn zus mee: blokarten op flevOnice. Blokarten ken je vast wel als activiteit op het strand: je ligt min of meer in een driewieler met een zeil erop. Wind in de zeilen en rijden maar!
Bij flevOnice is dat dus niet op het strand maar op een schaatsbaan zonder ijs – je moet toch wat met een ijsbaan als er geen ijs is.
Na een prima uitleg mochten we instappen en onderweg, alle 5 gingen we een blokart in onder toeziend oog van twee begeleiders. Maarten is 12 jaar, Wouter 10 en Casper 7; op internet stond dat het een activiteit voor alle leeftijden is, maar daar is men van terug gekomen. Wouter en Casper zijn waarschijnlijk de laatsten geweest onder de 12 jaar die nog mochten, nu is het dus vanaf 12 jaar en ouder.
De wind stond niet echt lekker op de ijsbaan, erg schuin. Het was vrijdag, en er was verder niemand in de buurt, de parkeerplaats was ook leeg. Dus blokarts opgepakt en naar de parkeerplaats gegaan om daar verder met de wind in de zeilen te rijden.
We waren al gewaarschuwd, het waaide redelijk hard en zo’n kart gaat dan tot wel 80 kilometer per uur. Best hard, zeker als er een bocht op je af komt. Maarten overkwam het: te hard de bocht in, en even later lag hij op zijn zij. Dat klinkt erger dan het is, je zit flink vast in je kuipstoeltje en je blijft dan ook gewoon hangen in je stoeltje terwijl de kart op twee wielen en de punt van de mast steunt. Maarten kon er vooral om lachen.
Casper hield het al snel voor gezien, het is inderdaad te moeilijk voor een 7-jarige.
Vandaag, zaterdag, had Vincent andere verplichtingen en ben ik met de jongens naar het zwembad in Soesterberg geweest. Lang geleden dat ik dat gedaan heb; heerlijk met de jongens ravotten in het water en op de grote glijbaan.
|
30 jul 2010 |
Met de jongens naar Flevonice geweest. Nee, geen ijs, er zijn ook zomeraktiviteiten. We hebben Blokarten gedaan: karten met een zeiltje.
|
28 jul 2010 |
Ook met Vincent in de zweefmolen geweest, sushi gegeten, fles rosé opgemaakt, cocktail gedronken, kijken bij de Silent Disco. Hoewel stil…
Vierde keer Parade en twee voorstellingen gezien (Deseo en Irritant); Messias Gabberopera blijven bovenaan. Vrijdag met neefjes hiernaartoe.
@missanoy zeer irritant dit stukje!
@jinxworld Ja hoor, denk het wel 
|
27 jul 2010 |
 Balthazar Blake (Nicolas Cage) is een tovenaarsmeester die in het hedendaagse Manhattan woont. Zijn oog valt op Dave Stutler (Jay Baruchel), waar hij grote potentie als toekomstige tovenaar in ziet. Blake neemt de jongen onder zijn hoede en leert hem alle facetten van de magie onder de knie te krijgen.
De twee moeten hun krachten bundelen om de stad te behoeden tegen de duistere magiër Maxim Horvath (Alfred Molina), die op het punt staat duisteren krachten los te laten op Manhattan. In een race tegen de klok probeert Dave zijn opleiding te voltooien, de stad te redden en ook nog eens het hart van het meisje van zijn dromen te veroveren.
‘The Sorcerer’s Apprentice’ is de derde samenwerking tussen Nicolas Cage en regisseur Jon Turteltaub. Het duo maakte eerder de twee succesvolle ‘National Treasure’-films. Jay Baruchel was eerder te zien in ‘Knocked Up’, ‘Tropic Thunder’ en ‘She’s Out of My League’.
De film The Sorcerer’s Apprentice krijgt een zes en een half; en iets te standaard tovenaarsverhaal.
THE sorcerer’s apprentice krijgt een zes en een half; en iets te standaard tovenaarsverhaal.
De sneak van vanavond is: The Sorcerer’s Apprentice. Een soort van Harry Potter tovenaarsfilm. Leuke effecten maar een simpel verhaaltje.
|
26 jul 2010 |
Derde keer dit jaar op de Parade, more to come. Hoogtepunten tot nu toe: De Messias en De Gabberopera. Vooral de laatste is erg origineel.
|
24 jul 2010 |
@rjgmeijer van harte met je iPad! Bevalt ‘ie?
|
22 jul 2010 |
Genoten op de Parade van het traditionele flesje rosé en al 3 voorstellingen. Het terrein is kleiner dan anders, maar nog genoeg te doen.
|
20 jul 2010 |
 De maker van ‘Der Untergang’, Olivier Hirschbiegel, is terug met weer een historisch drama. Dit keer focust de regisseur zich op de strijd tussen katholieken en protestanten in Noord-Ierland.
In februari 1975 schiet het 17-jarige UVF-lid Alistair Little (Liam Neeson) de katholiek Jimmy Griffin dood, voor de neus van zijn jongere broer Joe (James Nesbitt). Alistair wordt gearresteerd en zit een straf uit van twaalf jaar, terwijl Joe van zijn moeder de schuld krijgt voor de dood van zijn broer.
33 jaar later organiseert een televisieprogramma een ontmoeting tussen Alistair en Joe in een huis in River Finn. Het ligt in de lijn der verwachting dat de waarheid boven tafel komt, dat de moordenaar berouw toont en dat het slachtoffer zijn gevoelens kwijt kan. Maar alles loopt net even anders. Joe zoekt namelijk naar vijf minuten van wraak, van erkenning.
De film Five Minutes Of Heaven krijgt een 7.5. Het gaat langzaam maar het knappe is dat er continu een spanningsboog aanwezig is.
De film 5 Minutes Of Heaven krijgt een 7.5. Het gaat langzaam maar het knappe is dat er continu een spanningsboog aanwezig is.
Sneak vanavond: 5 minutes of heaven. Over een moordenaar en broer van de vermoorde die elkaar vele jaren na de Ierse burgeroorlog ontmoeten.
Buig! Ik ben zojuist de koning geworden van Camera Studio http://fst.je/cYFHNH
|
19 jul 2010 |
Het was erg leuk en druk op de kermis. Mijn ‘luie flikker’ t-shirt deed het ook goed, ik kreeg veel reacties. Morgen bijkomen op het werk.
We hebben Warschau weer verlaten maar nog geen tijd voor lichamelijk en lever-herstel – straks maar de roze maandag: kermis in Tilburg!
|
18 jul 2010 |
We zijn terug van een kleine week Warschau.
We waren in Warschau omdat Vincent afgelopen donderdag en vrijdag een vakbondsconferentie ter gelegenheid van EuroPride bijwoonde, een bestuursvergadering van EPOA had, en omdat de Europride parade gister in Warschau gehouden werd. Ik mocht mee, al was ik er natuurlijk niet voor de conferentie; ik zag het als een mooie gelegenheid om de stad Warschau te verkennen en te fotograferen.
Dag 1: de trip
Vincent is woensdagmiddag al afgereisd naar Warschau, ik vlieg woensdagavond omdat de bezetting op het werk erg laag was door de vakanties. Ik vlieg met LOT, de nationale luchtvaartmaatschappij van Polen. Prima vliegtuig, en de service is goed; met enige vertraging vertrokken van Schiphol maar verder een prima reis.
Vanaf het vliegveld met de taxi naar het hotel Westin.
Dag 2: foto’s maken
Vincent is naar de conferentie, ik maak me op voor een flinke wandeling door de stad met het fototoestel in de aanslag. De wandeling loopt van het hotel richting westen naar de rivier de Wisla; in een eet- en drinktentje aan het water lunch ik een flink glas bier. Daarna volg ik de rivier richting noorden tot aan de brug vlakbij de oude stad. Die oude stad is minder oud dan gedacht, hij is in de oorlog (in 1944) plat gegooid en later in oude stijl herbouwd. Het is een prachtig oud stadje waar ik me op een pleintje vermaak met wat biertjes en wat hapjes.
Het is heet vandaag, een graad of 30, ik blijf dan ook lekker lang zitten op het pleintje om bij te komen van de wandeling – zo’n 12 kilometer heb ik erop zitten. Vervolgens wandel ik naar de plek waar ik Vincent zou ontmoeten en lopen we samen weer richting oude stad omdat daar in de buurt het diner is.
Ook bij het eten worden flink wat enorme glazen bier genuttigd – ik heb vandaag veel vocht verloren en moet dat uiteraard aanvullen. Aan de tafels zitten vertegenwoordigers van allerlei landen die ook op de conferentie aanwezig zijn, een zeer divers gezelschap.
Na het eten gaan we nog naar een feest op de bovenste verdieping van het Mariott hotel – daar is er nog tijd voor een paar mojito’s.
Dag 3: Bijkomen
De hitte van gister, maar vooral de grote hoeveelheden alcohol hebben hun effect, ik doe het vandaag zeer rustig aan terwijl Vincent naar zijn bestuursvergadering gaat.
‘s Avonds gaan we eerst naar een voorstelling van een tweetal homokoren: eerst een Noors koor en daarna de beroemde London Gay Men’s Chorus – en vooral het Londense koor was waanzinnig goed!
Na de voorstelling gaan we met EPOA-mensen ergens eten en daarna richting een feest, maar ik maak het absoluut niet laat. Vincent blijft nog wat langer feesten.
Dag 4: De parade
Dit is toch wel enigszins een spannende dag, vandaag vindt de Europride plaats in Warschau. De Europride is de europese variant van de Nederlandse roze zaterdag – een jaarlijks festijn waarbij homosexuelen, lesbiennes, bisexuelen en transgenders een parade door een europese stad houden; dit jaar dus in Warschau. Het is een beetje spannend omdat nooit eerder een gay pride in Warschau toegestaan is, en omdat er angst is voor relletjes.
De dag begint goed, het plein waar de parade gaat starten loopt lekker vol. De omgeving is compleet omringd door veiligheidsmensen in gele hesjes, je vraagt je echt af: moet dat nou? Bij een roze zaterdag is uiteraard ook beveiliging op straat, maar het staat niet in verhouding tot de hoeveelheid die hier in Warschau is. En even later is ook duidelijk waarom: een stel relschoppers komt aanstormen en begint met van alles en nog wat te gooien. Maar binnen de kortste keren zijn de relschoppers omsingeld door de mannen in de gele hesjes, en kunnen ze niks meer. Zo lang de parade nog niet van het plein af is blijven de omsingelde relschoppers op de rand van het plein – ze mogen protesteren en scanderen, maar gooien en vechten wordt ze onmogelijk gemaakt.
De tocht verloopt verder zonder incidenten; wel opvallend veel groepjes en personen die tegen homosexualiteit demonstreren, bijvoorbeeld met bordjes ‘Stop Homo’.
‘s Avonds gaan Vincent en ik samen ete. Later gaan we nog wel even naar de plek waar veel feestvierders zijn.
Dag 5: Museumbezoek en naar huis
Naar aanleiding van de Europride is in een groot museum in Warschau een speciale expositie over homosexualiteit ingericht; wij hebben vandaag een bezoekje gebracht. Het was leuk, maar ik kan niet zeggen dat ik zwaar onder de indruk was. Het bijzondere is meer gelegen dat dit nu zomaar kan in Polen.
Op de heenreis hadden Vincent en ik aparte vluchten, en nu terug ook weer. Vincent ging eind van de middag naar huis, ik in de avond.
Ik maakte als grap: kom me maar halen van Schiphol, je bent toch eerder thuis dan ik. Tot mijn stomme verbazing was hij inderdaad met de auto naar Schiphol gekomen om me op te halen – hij wist niet zeker of het een grap was… Ik voelde me behoorlijk schuldig…
|
16 jul 2010 |
Het is erg warm in Warschau, boven de 30 gr. Gister 14 km gewandeld en foto’s gemaakt; ‘s avonds iets teveel geborreld. Vandaag rustig aan.
|
14 jul 2010 |
We zijn in Warschau voor een paar dagen. Vincent moet naar een conferentie, ik ga mij in de stad vermaken.
|
13 jul 2010 |
 Kate (Demi Moore) en Steve (David Duchovny) Jones lijken het perfecte paar te vormen, met een perfect leven en hun perfecte kinderen Jenn (Amber Heard) en Mick (Ben Hollingsworth). Ze verhuizen naar een prachtig huis in een welgestelde buurt en hebben de mooiste spullen van de buurt. Iedereen kijkt met afgunst naar de voorbeeldfamilie en wil zijn zoals zij.
Het probleem is echter dat ze geen echt gezin zijn, maar medewerkers van een grote marketingorganisatie die in opdracht van grote bedrijven hun spullen aan de man brengt. De familie Jones maakt deze spullen binnen no-time populair. Gelukkig krijgt Steve op een gegeven moment enig gevoel in zijn donder en stapt langzaam uit zijn rol als marketeer. Kate is echter vastberaden haar werk voort te zetten en houdt voet bij stuk. Kan ze de charmes van haar nep-man weerstaan?
De film The Joneses stevende af op een zeven maar het einde was niet sterk genoeg. Zes en een half.
De film The Joneses stevende af op een zeven maar het einde was niet sterk genoeg. Zes en een half.
De sneak van vanavond is: The Joneses. Over een familie in een rijke buurt die veel geld moet verdienen; pa, ma, zoon en dochter werken mee.
|
11 jul 2010 |
Eerste drie afl. van FlashForward gezien. Interessante serie – iedereen op de wereld valt tegelijk flauw en zien dezelfde dag in de toekomst
|
9 jul 2010 |
Nieuwe weegschaal gekocht, boodschappen gedaan, hard gefietst, gevlogen en nu bijkleuren op het naaktstrandje bij de Maarsseveense Plassen.
@rjgmeijer Er is nog hoop voor het Nederlandse team, twee jaar geleden voorspelde Octopus Paul alles goed behalve de finale.
|
6 jul 2010 |
Een acht voor de voorstelling van vanavond, spannend tot het bittere einde!
De sneak van vanavond is: voetbal bij de buren! Het begint goed, hopelijk is het tweede deel net zo spannend met een goede afloop.
|
4 jul 2010 |
 Vluchtnummer 366
Vluchtnummer 367
Vluchtnummer 368
Collega Ron heeft een zoon Stanley en die is gek van vliegen, een typische piloot-in-de-dop. Het moest er een keer van komen dat hij met me zou gaan vliegen en vandaag was de hele familie Klerks bij me op bezoek op vliegveld Hilversum.
Stanley wist niet hoe snel we richting kist moesten om omhoog te gaan, ook aerobatics wilde hij erg graag meemaken. Dus zonder verdere plichtplegingen togen we naar het vliegtuig dat nog in de hangaar stond. We trokken hem naar buiten en deden de inspectie. Tijdens de inspectie vroeg ik hem een aantal zaken over vliegen, en het bleek dat hij er toch wel het een en ander van wist; hij vliegt veel op de simulator thuis, en dat geeft hem een duidelijke voorsprong.
Tanken en de lucht in.
Eenmaal in de lucht liet ik Stanley vliegen en ik heb gelijk door dat hij er wel meer mee bezig is geweest. Zonder al teveel moeite houdt hij de kist op koers en op hoogte. Hier en daar een paar aanwijzingen, en die pakt hij snel op.
Dan het spannendste natuurlijk: aerobatics! Ik neem de kist over, en doe een paar figuren: loop, barrel roll en spin. Maar dat valt niet goed – Stanley krijgt ontzettend last van zijn maag, en ik vlieg maar snel terug naar het veld. Het zakje blijft leeg, maar hij heeft weinig van de terugweg en landing meegekregen. Helaas.
Na de vlucht ligt hij eerst een tijdje languit naast de kist; later ondersteund door pa richting in het restaurant waar hij ook nog lange tijd in het gras gelegen heeft voordat het weer beter ging.
Ondertussen ben ik met Yvonne en andere zoon Ian opgestegen voor een klein rondje om vliegveld Hilversum; Ian voorin, Yvonne achterin. Maar ook nu gaat het niet lekker, al snel na de start klaagt Ian over misselijkheid, en dat terwijl ik gewoon rechtuit vlieg en er heel weinig turbulentie is. Dit werd dus ook maar een kort rondje.
Als laatste is Ron nog even mee geweest. Eerst langs Utrecht Papendorp zodat we de gebouwen van Capgemini even konden bekijken, en daarna ook naar het aerobatics gebied ten noorden van Amersfoort. Ron had nergens last van; ik heb met hem ook een aantal figuren gedaan (loop, barrel, spin, hammer turn) en hij had nergens last van. Gelukkig, toch nog een goede vlucht vandaag…
Ik had wel heel erg met Stanley te doen; hij wil graag piloot worden en ik heb hem alleen maar ziek gemaakt. Ik heb hem aangeboden nog een keer mee te gaan, dan alleen maar rechtuit en gaan we een bezoek brengen aan een ander veld. Ook gaan we dan veel meer aan vluchtvoorbereiding doen.
Lees verder: Vliegen met de Klerksen
|
2 jul 2010 |
@rjgmeijer nee hoor, niet te warm om te vliegen, ik heb een enorme ventilator voor me Wel minder vermogen en draagkracht door de warmte.
Na de drukke dag lekker rustig uit eten met mijn wederhelft! @ Restaurant Saffraan http://fst.je/arbYvb
Buig! Ik ben zojuist de koning geworden van De Zaak http://fst.je/dn8T9M
Zware dag: fietsen naar Hilversum, benzinepeilstok gemaakt, aerobatics gevlogen, teruggefietst, voetbal kijken, stevige sport-rugoefeningen.
Buig! Ik ben zojuist de koning geworden van Vliegclub Hilversum http://fst.je/d1y9dg
|
|
|
