Beter spellen Ik dacht dat ik toch wel redelijk Nederlands kon spellen, afgezien van het Groot Dictee der Nederlandse Taal want daar komen woorden in voor die een normaal mens nooit gebruikt, laat staan opschrijft. Maar gewone woorden als Sint-Nicolaas – moet dat [...]]]> Hoe goed is je Nederlands? En hoe staat het met je hoofdrekenen?

Beter spellen
Ik dacht dat ik toch wel redelijk Nederlands kon spellen, afgezien van het Groot Dictee der Nederlandse Taal want daar komen woorden in voor die een normaal mens nooit gebruikt, laat staan opschrijft. Maar gewone woorden als Sint-Nicolaas – moet dat inderdaad met twee hoofdletters en een streepje? En is het marsepein of marsepijn? Wanneer gebruik je wiens en wanneer wier? En is het nou ‘ik word’ of ‘ik wordt’? Schrijf je ‘het bestede geld is op’ of is het toch ‘het besteedde geld is op’?
Dat zijn nou vragen die je kunt krijgen bij http://www.beterspellen.nl – en je leert er ook nog wat van!

Ik, en velen met mij, doen elke dag een beterspellen test. Als je je aanmeldt op die website krijg je elke werkdag een email met een link naar de test van die dag. De test bestaat uit vier meerkeuze vragen over de spelling der Nederlandse taal; bijvoorbeeld:

Er zijn veel gezellige ……..  in de oude binnenstad.
cafés

Kies het juiste antwoord, en als je alle vier beantwoord hebt krijg je te zien welke je goed of fout beantwoord hebt. Ook kun je een zes-weken overzicht bekijken; dit is die van mij:

Mijn laatste week mag er zijn: 100%! Helaas warende weken ervoor minder foutloos.

Beter rekenen
Hetzelfde idee is er voor http://www.beterrekenen.nl, bijvoorbeeld:

Wat is groter: 1/4 of 2/9 ?
2/9

Kies het juiste antwoord.
Rekenen gaat mij goed af, kijk maar:

Het is echt ontzettend leuk om mee te doen; het kost je een paar minuten per dag, en het werkt echt! Ik weet nu of het tien miljoen driehonderdvijfenzeventigduizend vijfhonderdtwaalf is, of tienmiljoendriehonderdvijfenzeventigduizendvijfhonderdtwaalf, of dat je het nog anders schrijft.

Kortom: ga naar de sites http://www.beterspellen.nl en http://www.beterrekenen.nl en schrijf je in!

Een [...]]]> Ik kan het niet laten – als Tiësto in de buurt is dan wil ik naar een concert van hem. Meestal zit ‘ie tegenwoordig in het buitenland, maar hij was nu weer even in Nederland en gaf een dj-set in de Heineken Music Hall.

Een klein jaar geleden heb ik hem nog gezien in de TT-hallen in Assen – en dat viel niet mee. Hij speelde gewoon niet de muziek die ik leuk vond; nou maar hopen dat het vannacht beter gaat.
En dat was zo, al gelijk bij de eerste platen had ik het gevoel ‘dit gaat goed!’. En dat heeft hij zo’n 5 uur volgehouden, de volledige set dus. Er zat weer een klein uurtje oude hits bij, altijd leuk, maar de nieuwere muziek die hij draaide vond ik eigenlijk leuker.
Ik was er met Scilla; we zijn op de tribunes geweest en hebben vrijwel vooraan bij het hek gestaan – lekker dichtbij dus en  kon Scilla met haar lengte ook eens wat van Tiësto zien in plaats van ruggen van andere bezoekers. Het geluid zo dichtbij was wel erg loeihard – ik was blij dat ik mijn oordopjes weer bij me had. Op de tribune klonk het eigenlijk veel beter, zelfs zonder oordopjes.

Op het programma staat ooit nog een keer Tiësto zien in een club in Ibiza – wie weet volgend jaar een keer….

Dus vandaag sta ik op [...]]]> Gisteren werd ik gebeld – of ik zin had om naar de sponsordag te komen op circuit Zandvoort. En of ik een paar rondjes mee wilde rijden in een auto uit de Westfield Cup.
Nou, daar hoefde ik niet lang over te denken.

Dus vandaag sta ik op Zandvoort en ben te gast bij BA Motorsport. Het is een drukte van belang in en rond de pits – allerlei teams staan met grote motorhomes achter de pits en tonen hun racewagens aan sponsoren/familie/vrienden en kennisen. En sommige gelukkigen mogen een paar rondjes meerijden over het circuit.

Zoöok bij het team van BA Motorsport; ik word bij aankomst ontvangen door gastvrouw Astrid vlakbij de Tarzan-bocht, coureur Patrick staat ontspannen bij zijn Westfield cup-auto met startnummer 81.  Het barst hier van de raceauto’s uit allerlei klasses, ik kijk mijn ogen uit.

En dan is het plotseling mijn beurt om met Patrick het circuit op te gaan. Ik neem plaats en word goed ingesnoerd. Vrijwaringsbriefje mee want die moet je bij het uitrijden uit de pitstraat inleveren. En dan geeft Patrick gas en stuiven we het circuit op – heerlijk dat gevoel van acceleratie. Het is net karten, je zit laag bij de grond en het gaat hard! Patrick kent het circuit duidelijk beter dan ik (niet zo gek want ik heb er nog nooit gereden), hij weet precies waar je moet remmen en weer gas kunt geven. Blij dat ik niet achter het stuur zit want volgens mij zou ik er her en der afvliegen. Hoewel – ik zou natuurlijk best graag zelf een rondje over het circuit willen maken!
Patrick rijdt vier rondjes met me, een inrijronde, twee rondes op volle snelheid en een uitrijronde. Wat een heerlijke ervaring om zelf ook eens zo dicht bij andere raceauto’s te zitten, het is toch anders dan op televisie als je met een cameraatje vanuit een auto meekijkt, deze sensatie is veel intenser.

Na afloop van de rondes nog wat nagenieten onder het genot van heerlijke hapjes en drankjes.

Patrick – dankjewel voor deze heerlijke dag!

Voor meer plaatjes van deze dag, kijk op dit fotoboek.

Er is keuze tussen een les skiën en [...]]]> We hebben een uitje van de zaak in Snowworld Zoetermeer. Dat is wel bijzonder want het is +25 graden buiten en er ligt echte sneeuw op de piste in Snowworld. De hal wordt op een temperatuur van -7 graden gehouden, hoe warm het buiten ook is.

Er is keuze tussen een les skiën en een les snowboarden; skiën heb ik al één keer in mijn leven gedaan, dus tijd voor wat anders: snowboarden dus.
De eerste beslissing die je moet maken is: wil je met je linker been of rechter been voor? Ik heb geen idee, omdat ik vroeger linkshandig was (rechtshandig is mij aangeleerd) en nog steeds voor veel dingen links mijn primaire kant is, kies ik voor links-voor.
Op de piste begin je met het koud maken van de snowboard en daarna je voorvoet vastzetten op de plank. Eerst leren ‘lopen’ met de plank aan je been; daarna leren vallen: of je nou voorover gaat of achterover: handen op je borst leggen, niet gekruist maar tegenelkaar. Dit om te voorkomen dat je op je handen valt en daarbij een polsblessure oploopt.

Tot zover niks aan het handje. Nu met een soort lopende band naar halverwege de piste. ‘Ga maar zitten’ zegt de instructeur; daar heb ik niet zoveel zin in, dat gaat natuurlijk een natte kont opleveren. Maar ik kom er niet onderuit; je zult wel moeten om je tweede voet op de plank vast te maken. De eerste afdalingen gaat redelijk goed, recht naar beneden en stoppen; ook sprongetje maken en de punt van de plank aanraken, terwijl je naar beneden gaat, gaan redelijk.

Nu het echte werk: een bocht maken! De instrukteur vertelt: wijs naar de kant die je op wilt. Het idee is dat je je gewicht iets verplaatst en daardoor de bocht inzet. Dat gaat niet echt geweldig; in mijn geval moet ik een bocht naar rechts maken; ik sta dus met mijn linker been voor, ik wijs met mijn linker hand naar rechts en draai daardoor zodanig dat mijn rug langzaam richting de afdaling draait, en mijn voorkant de helling naar boven ‘ziet’. In de bocht moet steeds verder je hakken optillen – de hakken wijzen richting de afdaling en als je je hakken (en daarmee die kant van het snowboard) niet op zou tillen dan ‘happen’ ze in de sneeuw en ga je achterover.
De theorie snap ik, maar ik kan mijn lichaam er niet echt van overtuigen. Ik zet de bocht in, maar krijg het niet goed voorelkaar de hakken omhoog te krijgen en te houden. De snowboard hapt lekker in de sneeuw en ik ga achterover. De natuurlijke reflex is: handen naar achteren om de klap op te vangen, ook al heb je net geleerd dat dat niet zo zou moeten. De eerste val voel ik flink in mijn rechterduim. De tweede val mijn linkerduim. Drie maal is scheepsrecht;  nu moet het goed gaan! Maar je raadt het al: weer achterover en weer de handen niet op mijn borst en nu gaat het echt fout: rechter pols flink verstuikt…

Ik vond het snowboarden eigenlijk wel leuk en zou het zo weer gaan doen. En ik denk dat ik de volgende keer wel beter oplet met het vallen, dit is flink hard aangekomen.

Vincent en ik gaan regelmatig naar de sauna; als we weinig tijd hebben wordt het een bezoekje aan Sauna Lamar, en bij tijd zat wordt het een bezoek aan Sauna de Heuvelrug.

Vandaag, tweede paasdag, was het tijd zat en zijn [...]]]> Tijd om zo nu en dan weer eens een blog te doen.

Vincent en ik gaan regelmatig naar de sauna; als we weinig tijd hebben wordt het een bezoekje aan Sauna Lamar, en bij tijd zat wordt het een bezoek aan Sauna de Heuvelrug.

Vandaag, tweede paasdag, was het tijd zat en zijn we afgereisd naar Veenendaal. Op zondagen (en kennelijk ook op feestdagen) wordt van 1 uur ‘s middags tot 9 uur ‘s avonds elke twee uur een löyly gehouden – een saunasessie in de hooibergsauna waarbij in drie of vier ronden liters water op de kachel wordt gegoten en de sauna veel heter aanvoelt.
Elke löyly heeft een thema; wij kwamen rond half vijf binnen en hadden de eerste löyly om 5 uur: de Aloe Vera sauna. Na de eerste opgietronde krijg je een klodder Aloe Vera-gel in je handen en smeer je je daar helemaal mee in. Door de hitte van de sauna wordt het zacht en trekt het in je huid.
De tweede löyly om 7 uur ‘s avonds was een fruit-löyly; na de eerste ronde mag je een lading fruit eten, en de luchtjes bij het opgieten hebben dan allen het thema fruit.
De derde en laatste löyly die we doen is de honing löyly; het lijkt op de Aloe Vera variant, maar dan smeer je je met echte honing in. De honing smelt en trekt in je huid; ook heerlijk om je eigen handen bij af te likken, het is dezelfde honing die je ook op je brood smeert.

Er zijn natuurlijk niet alleen opgietingen, andere sauna’s zijn bijvoorbeeld de stoomsauna, de infraroodsauna, een een hete buitensauna. Ook warm- en koudwaterbaden, bubbelbaden en kruidenbaden ontbreken niet.
En uiteraard genieten van een uitstekende maaltijd in het restaurant.

Enkele uren jezelf verwennen – heerlijk!

Omdat mijn vader in het ziekenhuis ligt in Leeuwarden ben [...]]]> Na U2 en Coldplay was het weer tijd voor een dance-feest. Radio538 heeft een nieuw feest georganiseerd: Evolution: Let there be Light in de TT hallen in Assen. De lineup is waanzinnig, onder andere Marcus Schultz, Tiesto en Marco V.

Omdat mijn vader in het ziekenhuis ligt in Leeuwarden ben ik vanaf mijn ouderlijk huis naar Assen afgereisd, en na afloop ook weer terug naar Friesland.
Misschien komt het ook doordat mijn vader dus in het ziekenhuis ligt, en omdat ik met de auto ben, maar ik heb voor mijn gevoel betere feesten meegemaakt. Marcus Schultz had uiteraard groot succes met zijn hit, maar voor de rest vond ik hem niet sterk. Ik zat natuurlijk als Tiesto-fan uit te kijken naar zijn set, maar Tiesto draaide heel andere muziek dan anders, en ik vind het geen verbetering.
Marco V heb ik gemist, ik wilde enigszins op tijd terug zijn in Friesland; Mijnder heeft Marco V nog wel gezien, en vond hem erg goed.

Wat mij erg verbaasde is dat het niet uitverkocht is; grote namen als DJ’s, lang van tevoren waren kaartjes te koop, en toch kon je bij de ingang nog kaartjes krijgen. Het begint zich al een tijdje af te tekenen, grote dance feesten zijn op hun retour. Of misschien ligt Assen te ver uit de bewoonde wereld.

Maar Coldplay heeft mij ervan overtuigd dat ik popconcerten ook nog [...]]]> Waanzinnig!
Begin augustus was ik bij een concert van U2 en ik was niet echt enthousiast. Ik dacht even dat popconcerten niet echt meer iets voor mij waren, en dat ik meer een dance event man was geworden.

Maar Coldplay heeft mij ervan overtuigd dat ik popconcerten ook nog steeds leuk vindt. Coldplay gaf een uitstekende show, ze hadden een prachtig podium waarvan de hele achterkant een groot scherm was, en naast het podium twee grote beeldschermen zodat je alles goed kon zien. Het geluid klonk uitstekend (maar had iets harder gemogen).
De muziek was prachtig, de show was goed. Heerlijk om weer eens zo’n concert mee te maken.

Klik op de foto voor meer impressies (de foto’s zijn niet van mijn hand dit keer).

Ik vind het nog steeds jammer dat de aapjes niet meer op je schouder mogen zitten…

Marcel had een strak plan opgesteld met als doel een plekje te bemachtigen in de binnenring waar [...]]]> Het was niet gelukt kaartjes te bemachtigen voor U2 in de ArenA maar dankzij collega Marcel lukte dat wel voor Gelsenkirchen in Duitsland. Het is niet eens al te ver weg, ongeveer 175 kilometer.

Marcel had een strak plan opgesteld met als doel een plekje te bemachtigen in de binnenring waar voor 3000 man plek is. Die het eerst komt die het eerst maalt.

Rond negen uur zaten we in de auto en al voor twaaf uur zaten we in de rij. Het zag er goed uit, we moeten makkelijk binnen de drieduizend kunnen vallen.
Half vijf gaat de poort open en ik verbaas me over hoe het gaat: niks fouilleren, niks security check, niks streepjescode op de toegangskaarten scannen. Naar binnen en rennen naar de binnenring en dat lukt probleemloos.

Stipt half acht begint Snow Patrol en die spelen een uitstekende set, alleen staat het geluid wel erg hard en vervormt met name stemgeluid heel erg. Jammer.

Kwart over negen begint U2 met hetzelfde geluidsprobleem. Eerst een paar voor mij onbekende nummers maar al gauw klinken de nieuwe en oude hits door het stadion. Dieptepunt is toch echt de video van Tutu, maar verder een prima show op het 360 graden ronde toneel met de enorme ‘spin’ boven het podium.

Het was een goed concert, ondanks het geluid en de wat beperkte visuele show.
Toch vind ik een dance feest leuker.

Op maar weer naar volgend jaar.

Voor een fotoimpressie [...]]]> De jaarlijkse Roze Zaterdag was dit keer in Den Haag, en wij waren er uiteraard ook weer bij; dit keer vrijdagavond ernaartoe, en zaterdagavond weer naar huis.
Ik kom niet zo vaak in Den Haag en vond het, naast het Roze Zaterdag gebeuren, ook leuk om iets van de stad te zien.

Voor een fotoimpressie van deze geslaagde dag kun je terecht op mijn fotosite bij Roze Zaterdag Den Haag.

Vincent en ik maakten er een avondje en [...]]]> Vincent is als bas betrokken bij vier verschillende koren en een daarvan is het koor Byrds. Het koor zingt een aantal keren per jaar, meestal ter opluistering van een kerkdienst op zondagochtenden; dit keer is er een voorstelling in Antwerpen.

Vincent en ik maakten er een avondje en dagje uit van; gister eind van de dag zijn we al in Antwerpen aangekomen en hebben heerlijk gegeten in een erg moeilijk vindbaar steegje. Je zit in een heel smal straatje aan een klein tafeltje, en krijgt een heerlijke maaltijd voorgeschoteld. Helemaal goed.

Vandaag wilde ik wat wandelen in Antwerpen en foto’s maken van de stad, maar dat werd niks: regen. Dus maar wat foto’s in de kerk gemaakt.
De ontvangst in de kerk was erg hartelijk, we kregen vanalles aangeboden. Tijdens de dienst was iedereen heel serieus en statig, maar na de dienst mochten we weer mee naar een achterkamertje waar nagepraat werd. De voorgangers waren weer zeer vriendelijk en we kregen allerlei drankjes aangeboden; nee, daar was nog wat te vroeg voor.

Uiteraard moet je het concert horen; ik heb geen geluidsopnames maar wel een fotoimpressie.