Enkele weken geleden maakte Mijndert mij erop attent dat Armin van Buuren een set van 4 uur zou gaan geven in Amsterdam, of ik mee wilde. Natuurlijk wilde ik dat wel.
En even later kwam het bericht dat hij tot de beste dj van de wereld van 2007 werd uitgeroepen, komt dat even mooi uit!

Afgelopen nacht was dan het concert; starttijd 01:00 – het had ook iets vroeger gemogen, ik word ook een dagje ouder. Plaats van handeling: The Sand in Amsterdam, een niet al te grote ruimte waar 2500 mensen in kunnen.
Het voorprogramma was een beetje lauw, maar toen Armin eenmaal begon barstte het feest goed los. Hij draaide 4 uur lang uitstekende dansbare muziek, heerlijk! Voor mij nog redelijk veel onbekende deuntjes, anderen zingen uit volle borst mee; de komende maanden moet ik maar flink wat Armin muziek gaan draaien.

In april staat hij een hele nacht lang alleen in de Jaarbeurs in Utrecht, kaartjes zijn al binnen; hopelijk wordt dat concert minstens zo goed als die van vanavond.

Dit weekeinde was het weer zover: het smartlappenfestival. Net als voorgaande jaren zijn Mijndert, Vincent en ik de stad in geweest, te beginnen bij Stairways. Daar zijn we niet lang gebleven, de Triesto’s waren meer aan het praten dan aan het spelen, dus snel weg en op naar de Vingerhoed op het Wed. Daar speelden 2 vrouwen en een man, en deden dat wel aardig, maar ze waren al snel uitgespeeld.
Dus maar weer op sjouw, en nadat we enkele kroegen links moesten laten liggen omdat er een rij voor de deur stond, kwamen we uiteindelijk bij Marktzicht terecht – en dat was een typisch gevalletje Het Dak Eraf. De band De Buren deden het echt uitstekend en kregen de hele kroeg mee. Volgend jaar kijken of we ze weer kunnen vinden!

Het Midzomergrachtfestival is weer in Utrecht; het is een jaarlijks “eigentijds homocultureel evenement waarin het homoseksuele element nadrukkelijk maar niet opdringerig aanwezig is”. Een week lang zijn er dan allerlei evenementen in de de stad.

Vincent had gezien dat er vandaag een roze stadswandeling zou plaats vinden; het leek ons leuk om daarin mee te wandelen en iets van de roze geschiedenis van onze stad op te snuiven.

Bij de verzamelplek was het onverwacht druk, de organisatie was blij geweest met een opkomst van 20 pesonen – het waren er uiteindelijk tussen de 70 en 80!
De wandeling leidde langs enkele markante punten in de stad, ik heb in ieder geval een hoop nieuwe dingen gezien, zoals het mannetje achter de Dom.

Na de wandeling was er nog een borrel bij het COC; daar ontmoetten we nog twee jongens (waarvan Vincent er -uiteraard- een kende) met wie we gezellig nog even wat gedronken hebben bij Chueca, en heerlijk gegeten hebben aan de Oude gracht bij een Thais/Indonesisch restaurant.

Na de try-out op Schiphol op 16 maart was het nu tijd voor het echte concert in de Gelredome. De try-out vond ik waanzinnig, nou maar hopen dat het echte concert ook zou leuk zou worden.

Mijndert en ik stonden om 10 voor 10 in de zaal; de deuren gingen open om 9 uur, en de verwachting (hoop?) was dat het voorprogramma om 10 uur zou beginnen.
Nee dus, tot 11 uur was er helemaal niets.

Om 11 uur begon met zangeres Jes, net als bij de try-out. Op zich wel aardig, maar iedereen was er natuurlijk voor Tiesto.
Om kwart voor twaalf was hij er dan eindelijk.

Het concert heet, net als zijn nieuwe album, ‘The elements of life’ en de eerste 3 uur waren daaraan gewijd. De muziek was leuk, maar ik ben toch beter gewend.
Achter Tiesto was een werkelijk gigantisch scherm opgesteld, ter breedte van het voetbalveld, en in de hoogte ging het ongeveer tot het plafond. 12 projectoren zorgden ervoor dat het een gigantisch breedbeeldscherm was. Bij tijd en wijle werd tiesto daarop geprojecteerd, zoals op de bijgaande foto. De lichtshow was prima; ook de artiesten die de eerste drie uur zo nu en dan meededen lieten zich van de beste kant zien, onder andere The Blue Men Group – erg grappig.

Maar kwart voor drie gingen alle remmen los – een uur lang alleen maar hits van Tiesto. De zaal bleef maar deinen. Ook na dat uur bleef de stemming er goed in zitten, stevige dance muziek, afgewisseld met zo nu en dan een (meestal geremixte) bekende plaat.

Al met al een heerlijke nacht dansen; om half zeven ‘s ochtends was het afgelopen, om half 8 onderweg met de trein naar huis, en uiteindelijk kwart voor negen ‘s ochtends in bed….

Vluchtnummer 279
Solo aerobatics! Lekker hoor; maar ik moet nog wel flink oefenen merk ik, zonder Sebo gaat het toch allemaal wat lastiger (Sebo praat je er altijd doorheen) en het ziet er vanaf de grond vast niet uit. Vooral de wingover gaat erg stroef….

Zoals bijna elk jaar zijn Mijndert en ik weer naar Trance Energy in de Jaarbeurs in Utrecht geweest (Vincent is ook nog even langs geweest). Eerst zagen we Phynn die lekker aan het spelen was; een goede opening. Vervolgens naar DJ Jean – die speelde veel bekende platen, en dat valt altijd goed.

Na DJ Jean zijn we terug gegaan naar MainStage waar Paul Oakenfold bezig was; ik had hem nooit eerder zien spelen. Hij draaide echt geweldig, Oakenfold was het grote voorbeeld voor Tiësto, en ik snap nu waarom. Maar snel eens wat muziek van Oakenfold opsnorren!

Daarna kwamen nog Cosmic Gate, Marcel Woods en Johan Gielen, maar geen van die drie konden Oakenfold overtreffen.

Toch hebben we het weer erg genoten van ons nachtje uit – kwart voor zeven ‘s ochtends was het bedtijd…

Niet mijn beste dag vandaag, soms krijg ik last van mijn knie in de bochten, en dat overkwam mij vandaag al na 20 kilometer. Ik ben dus vrij snel opgehouden om de boel niet te forceren. Gelukkig heb ik geen last bij rechtuit schaatsen, en dat zal toch de hoofdmoot zijn tijdens de toch zelf.

Ik wil weer een flink aantal kilometers maken – minimaal 80 wat mij betreft.
Maar dit keer ging het wat minder makkelijk dan op 2e kerstdag – de voorbereiding was niet optimaal omdat ik gisteravond tot 3 uur opgebleven ben; daarnaast was het ontzettend druk op het ijs, en er ontstonden flinke gaten in de bochten.
Uiteindlijk heb ik 76 kilometer geschaatst, de laatste 10 rondjes heb ik niet meer gedaan omdat er net bij ronde 190 een dweilpauze kwam. Voor die 10 rondjes wilde ik niet meer terug komen.

Al snel na het schaatsen zijn Vincent en ik naar een nieuwjaarsborrel gegaan, gevolgd door een saunabezoek. En dat kwam allemaal stevig aan, ik lag vroeg in bed…

Afgelopen maandag had ik last van een buikgriep, en werd het schaatsen dus niks; daarom ben ik vanavond geweest, in de verondestelling dat ik kon schaatsen van half negen tot tegen middernacht. Maar helaas, om half elf werd ik van het ijs gestuurd omdat het daarna schaatsen voor lage noren was. ‘Maar ik heb lage noren!’. ‘Ja, maar dan heb je een ander toegangskaartje nodig.’

Nou ja, ik ben maar naar huis gegaan, na ongeveer 43 kilometer schaatsen (het doel was zo’n 60 kilometer).

Mijn werkgever, Capgemini Outsourcing, gaf een feest om het prima jaar met zijn allen gezellig af te sluiten. Het feest was bij Bob’s Party Palace in Uitgeest.
Vincent en ik zijn er naar toe geweest; we vonden het uitermate gezellig; er waren wat artiesten uitgenodigd, en die konden de sfeer er redelijk goed in houden.

Dat Jan Smit zou komen zingen wisten we al, maar er zou nog een grote artiest komen, en dat bleek Gerard Joling te zijn. De optredens waren eigenlijk in de verkeerde volgorde gezet. Mariska Kolk (spreekstalmeesteres en zangeres deze avond) had als eerste gemoeten, daarna Jan Smit en als laatste Gerard Joling. Gerard stond echter als eerste van de drie geprogrammeerd, en kreeg gelijk de zaal op gang. Jan en Mariska konden dat niet evenaren.
Het was leuk om eens met mijn collega’s een feestje te vieren.

Vlakbij zit een Van der Valk hotel, daar zijn we blijven slapen. Het is werkelijk een mega-hotel, het was nog een behoorlijke wandeling binnen het hotel om bij onze kamer te komen…

Gisteravond zijn Peter en Geert-Jan langs gekomen om te eten, drinken, overnachten en vandaag mee te gaan naar een concert van The Gents in Vredenburg hier in Utrecht. The Gents bestaat uit een 18-tal zangers die vandaag allemaal Duitse klassieke liedjes zongen.
Het is niet echt mijn genre (wel van Vincent, Peter en Geert-jan die zelf ook zingen danwel gezongen hebben), maar het was toch mooi om mee te maken; de heren van The Gents kunnen uitstekend zingen.

Het was voor mij de eerste keer in Vredenburg, en misschien ook wel de laatste keer want Vredenburg gaat verdwijnen zodra de grootse plannen voor het station en Hoog Catharijne in Utrecht van start gaan.
De zaal is een mengeling van beton, hout en rode bekleding van de stoelen. Het ziet er in eerste instantie wel grappig uit, maar als je wat langer rond kijkt is er toch wel veel beton, en is het hout aan renovatie toe. Met de akoestiek is in ieder geval niks mis – het klonk prachtig.

Mijn zus Janna belde me een tijdje geleden op, en vroeg of ik mee wilde gaan schaatsen op de Weissensee in Oostenrijk (tegen de italiaanse grens). In eerste instantie was ik wat terughoudend – ik heb nooit iets met wintersport gedaan, en heb er ook niet zo’n behoefte aan. Maar ach, waarom ook niet, dus ik heb ingestemd.

Op 26 januari gaan we een tocht van 100 kilometer maken over de Weissensee!

En dus moet er getraind worden. Vanavond zijn we voor het eerst naar de Vechtse banen geweest om kilometers in de benen te krijgen.
Het was voor mij jaaaaaren geleden dat ik op de schaatsen gestaan heb en ik was dan ook erg benieuwd hoe het zou gaan. Nou, dat viel mee: na 2 rondjes ging het weer redelijk goed, alleen nog geen pootje-over in de bochten.
Ook Janna ging redelijk – eerst probeerde ze haar noren, maar dat beviel niet, dus over op de Friese schaatsen (‘houtjes’) van 25 jaar oud – maar die waren verre van scherp, en dat ging niet zo lekker. Wel zagen we anderen op iets wat op een moderne versie van de houtjes leek, daar wil ze naar gaan informeren.
Ik ga ook op zoek naar andere schaatsen. Ik heb altijd al slappe enkels gehad, en ter compensatie bind ik dan altijd mijn schaatsen erg strak onder met als gevolg koude en erg pijnlijke voeten. Ik zag mensen schaatsen met hele hoge schoenen op hun noren ter ondersteuning van de enkels. Die wil ik ook eens gaan proberen.

Vandaag ruim een uur geschaatst – een leuk begin. De verwachting is dat we op de Weissensee zo’n 7 uur nodig hebben (inclusief stops).

Vincent en ik zijn dus net begonnen met ons bedrijf SVVL; de Kamer van Koophandel organiseerde vandaag een startersdag, en het leek ons een goed plan daar eens te gaan kijken en nog wat dingen op te steken.

Het opsteken viel een beetje tegen, we hoopten een en ander over belastingen enzo te weten te komen, maar dat is niet echt gelukt.
Wel hebben we het verhaal van Ijs en Zopie gehoord; een van de eigenaren vertelde over hun zaak in de Twijnstraat (het hele jaar door geopend en ijs in de verkoop). Het was wel leuk om te horen hoe zij gestart zijn, en met wel doel.

Op het prikbord waar starters starters zoeken hebben we nog een paar interessante dingen gezien en het email adres van opgeschreven. Achteraf hebben we daar geen werk uit gekregen.

Ondertussen gaan de zaken goed – werk zat voor de avonduren!

Koen (de broer van Annelot) wilde graag een keer met ons naar de Apenheul, en dat ging vandaag dus gebeuren. Jij moest ‘s ochtends eerst nog voetballen, maar al snel daarna zijn we (Koen, Mitchel, Vincent en ik) vertrokken richting apen.
Het blijkt dat Koen en Mitchell ook iets met voetbal hebben, onderweg naar de Apenheul ging het tussen die twee maar over één ding: voetbal!

Zelf ben ik ooit in de Apenheul geweest, maar dat is vele, vele jaren geleden; ik vond het ook erg leuk om er weer eens naar toe te gaan, en te wandelen tussen de loslopende apen.
Helaas is dit jaar een nieuwe regel van kracht in de Apenheul: de apen mogen niet meer zoveel op- aan- en bij de mensen zitten; ze werden te brutaal en werden teveel uit hun natuurlijk gedrag gehaald. Met plantenspuiten worden ze nu van de mensen afgehouden.

Het was erg leuk om zo dicht bij de apen te zijn, en ze van dichtbij te zien spelen en eten. Koen weet heel veel van apen, hij heeft er veel interesse voor, en kon ons dus allerlei dingen vertellen.

Vincent had vanuit zijn werk een uitnodiging gekregen om tijdens de wereldhavendagen mee te komen varen op de Nieuwe Maze, de boot van het havenbedrijf in Rotterdam.
‘s avonds zijn we opgestapt om te kunnen genieten van een concert van allerlei pluimage in de haven bij de Willemsbrug, en van het vuurwerk dat ‘s avonds laat afgestoken zou worden.

Bij vertrek was het prachtig vaarweer, maar volgens de weersverwachting was er een storm op komst die rond half tien zou kunnen arriveren. Daarom werd het vuurwerk vervroegd naar 10 uur; gelukkig kwam de storm wat later.

Op zich heb ik weinig van de wereldhavendagen meegekregen, het varen ‘s avonds bleef beperkt tot dobberen bij de Willemsbrug, en de meeste activiteiten waren ‘s middags al geweest. Misschien volgende keer maar eens overdag ernaartoe.

Al heel lang geleden hadden Annelot, een nichtje van Vincent, en ik afgesproken om een keer naar Walibi World te gaan (het vroegere Six Flags). Vandaag was het zover – Vincent, Annelot, haar vriendin Iris en ik zijn naar de indrukwekkende achtbanen geweest van het park!
Het begon niet al te geweldig, eerst wilden we in de Express (vroeger Superman geheten), maar toen we aan de beurt waren ging de boel kapot. Na een half uur wachten werd ons aangeraden later terug te komen…

Vervolgens naar De Flying Dutchman – en ja hoor: kapot.
Daarnaast is een schommel met draaiend plateau, en die was ook tijdelijk buiten gebruik – iemand had erin gekotst. Na nog even wachten zijn Iris en ik daar toch in geweest.
Vervolgens hebben we met zijn allen de Goliath gedaan, en de Robin Hood, daar zijn de foto’s van. Verder stonden nog de draaimolen, La Via Volta, de wildwaterbaan en de Epress (uiteindelijk nog 2x) op het programma, maar niet iedereen deed alles, ik was de enige die al die dingen gedaan heeft.

Wat mij betreft kan het niet wild en niet vaak genoeg – op naar de volgende keer!

Vincent had ergens een reclame gezien voor een rosé proeverij – zo veel proeven als je wilt voor een vaste prijs. Het werd gehouden bij een strandhuisje aan het strand in Scheveningen.
Onder een lekker zonnetje bij niet al te hete temperaturen was het goed proeven; er waren zeker honderd soorten rosé die we gelukkig niet allemaal geproefd hebben. De termen ‘droog en kruidig’ deden al een flinke voorselectie.

Ik vond het erg opvallend hoeveel de smaken uit elkaar liepen van de rosés die er stonden; van heel lekker tot een vreselijke nasmaak.

Ook was er een nederlandse rosé; die wordt gemaakt van druiven uit Twente. Hij was wel te drinken maar beslist geen topper. Toch werd die door het publiek als beste rosé van die dag uitgekozen; ik vertrouw het niet, en de organisatoren vertrouwden het ook absoluut niet. Bij het bekend maken van de uitslag stelden ze voor dat we maar eens op proef-cursus moesten…

Wellicht komen de rosé’s die we het lekkerst vonden nog terecht op Vincent zijn wijnpagina.

Annelot, een nichtje van Vincent, speelde vanavond mee in een moderne versie van Romeo en Julia. Ik was positief verrast, de voorstelling was leuk en onderhoudend; het acteerwerk en tekstvastheid waren wat mij bertreft boven verwachting. Het ging over 2 bendes die tegenoverelkaar stonden, maar waarvan 2 belangrijke personen, Romeo en Juiia op elkaar verliefd werden.

Er was nog een tweede versie van Romeo en Julia, maar die was wat minder onderhoudend; en wel erg ver van het originele thema. Het ging over niet lekker ruiken, deodorant, en aanverwante zaken. Wel grappig, maar versie 1 was leuker.

Lang geleden had ik al kaartjes gekocht, en nu was het dan eindelijk zover – Tiësto in de Heineken Music Hall! ‘s avonds zijn we (Vincent, Mijndert en ik) eerst wezen uit eten bij Stairways aan de mariaplaats in Utrecht, en vervolgens naar Amsterdam met de trein.

Tien uur ‘s avonds gingen de deuren open; er hing een programma: Tiesto van 0:00 tot 6:00, met daarna nog een uur iemand anders. Dat was even schrikken, ik dacht dat het van 22:00 tot 7:00 zou zijn.
Er stonden al 2 DJ’s te draaien, en die deden dat niet slecht. Om 0:00 nog geen Tiësto, dat werd bijna 0:30.
Maar toen was het ook goed raak – hij draaide een uistekende set zeer dansbare muziek. Ik had zijn concent van vorig jaar gehoord, en die vond ik niet al te sterk, maar deze was uitstekend! En hij draaide door tot 7:00, dus geen na-programma. Gelukkig.

Opvallend vond ik ook dat hij maar weinig van zijn hits draaide; ik heb ze niet gemist – dat wat hij wel draaide was prima.

Vervolgens met de taxi terug naar Utrecht, wachten op de eerste trein hadden we niet zoveel trek in. Om kwart over acht naar bed, en 2 uur ‘s middags weer opstaan.