Photo Walk Utrecht 2013

Een tijdje geleden werd ik door Raymond van der Werf erop geattendeerd dat er een zogenaamde photo walk in Utrecht plaats zou vinden – of ik het leuk zou vinden om mee te gaan.
De laatste tijd ben ik niet meer zo actief bezig met fotografie – dat wil zeggen ik maak regelmatig foto’s met mijn iPhone, maar in veel mindere mate met mijn Sony apparatuur. Dit lijkt mij een goede gelegenheid om de Sony weer eens ter hand te nemen, en weer bezig te zijn met fotografie.

Ik heb nog een paar bekenden opgetrommeld, en zo stonden we vandaag,  een extreem koude zondag 24 maart, met een man/vrouw of 12 op de verzamelplek op Centraal Station Utrecht (klik op de foto hiernaast). De tocht was georganiseerd door Nicola, hij had een wandelroute door Utrecht uitgezet. Hij is niet echt bekend in Utrecht en vroeg aan mij of ik nog leuke plekjes wist; uiteindelijk hebben we bijna niks van de uitgezette route gelopen, maar dat geeft niet – als je maar mooie plaatjes kan schieten.

Hieronder mijn bijdrage; foto’s van anderen kun je vinden op https://plus.google.com/events/cot569bjl24tjm3ibbdk484ess8 – je ziet dan ook dat ik nog wel wat kan leren!

Bij de volgende photo walk wil ik er wel weer bij zijn – leuk om te zien hoe anderen met fotografie bezig zijn, en leuk om op deze manier inspiratie op te doen!

Wenen 2012: Nog wat foto’s

Fotoshoot in Breukelen

Vele maanden geleden heb ik met Raymond afgesproken dat we eens een fotoshoot te doen. Er waren twee problemen: wanneer en waar. De datum werd uiteindelijk vastgesteld op vandaag, 6 augustus; het waar werd pas veel later definitief vastgesteld: verlaten bedrijfsloodsen in Breukelen. Deze loodsen staan al heel lang leeg en is een mekka voor graffiti spuiters.

We zijn vanmiddag naar dee loodsen in Breukelen geweest en hebben beide een flinke hoeveelheid foto’s gemaakt.
Mijn foto’s staan in Sietse’s Breukelen fotogalerij.
Ray zijn foto’s vind je in Jinxworld’s Breukelen galerij.

Veel kijkplezier!

Gay pride in Warschau

We zijn terug van een kleine week Warschau.
We waren in Warschau omdat Vincent afgelopen donderdag en vrijdag een vakbondsconferentie ter gelegenheid van EuroPride bijwoonde, een bestuursvergadering van EPOA had, en omdat de Europride parade gister in Warschau gehouden werd. Ik mocht mee, al was ik er natuurlijk niet voor de conferentie; ik zag het als een mooie gelegenheid om de stad Warschau te verkennen en te fotograferen.

Dag 1: de trip
Vincent is woensdagmiddag al afgereisd naar Warschau, ik vlieg woensdagavond omdat de bezetting op het werk erg laag was door de vakanties. Ik vlieg met LOT, de nationale luchtvaartmaatschappij van Polen. Prima vliegtuig, en de service is goed; met enige vertraging vertrokken van Schiphol maar verder een prima reis.
Vanaf het vliegveld met de taxi naar het hotel Westin.

Dag 2: foto’s maken

Vincent is naar de conferentie, ik maak me op voor een flinke wandeling door de stad met het fototoestel in de aanslag. De wandeling loopt van het hotel richting westen naar de rivier de Wisla; in een eet- en drinktentje aan het water lunch ik een flink glas bier. Daarna volg ik de rivier richting noorden tot aan de brug vlakbij de oude stad. Die oude stad is minder oud dan gedacht, hij is in de oorlog (in 1944) plat gegooid en later in oude stijl herbouwd. Het is een prachtig oud stadje waar ik me op een pleintje vermaak met wat biertjes en wat hapjes.
Het is heet vandaag, een graad of 30, ik blijf dan ook lekker lang zitten op het pleintje om bij te komen van de wandeling – zo’n 12 kilometer heb ik erop zitten. Vervolgens wandel ik naar de plek waar ik Vincent zou ontmoeten en lopen we samen weer richting oude stad omdat daar in de buurt het diner is.
Ook bij het eten worden flink wat enorme glazen bier genuttigd – ik heb vandaag veel vocht verloren en moet dat uiteraard aanvullen. Aan de tafels zitten vertegenwoordigers van allerlei landen die ook op de conferentie aanwezig zijn, een zeer divers gezelschap.
Na het eten gaan we nog naar een feest op de bovenste verdieping van het Mariott hotel – daar is er nog tijd voor een paar mojito’s.

Dag 3: Bijkomen
De hitte van gister, maar vooral de grote hoeveelheden alcohol hebben hun effect, ik doe het vandaag zeer rustig aan terwijl Vincent naar zijn bestuursvergadering gaat.
‘s Avonds gaan we eerst naar een voorstelling van een tweetal homokoren: eerst een Noors koor en daarna de beroemde London Gay Men’s Chorus – en vooral het Londense koor was waanzinnig goed!
Na de voorstelling gaan we met EPOA-mensen ergens eten en daarna richting een feest, maar ik maak het absoluut niet laat. Vincent blijft nog wat langer feesten.

Dag 4: De parade
Dit is toch wel enigszins een spannende dag, vandaag vindt de Europride plaats in Warschau. De Europride is de europese variant van de Nederlandse roze zaterdag – een jaarlijks festijn waarbij homosexuelen, lesbiennes, bisexuelen en transgenders een parade door een europese stad houden; dit jaar dus in Warschau. Het is een beetje spannend omdat nooit eerder een gay pride in Warschau toegestaan is, en omdat er angst is voor relletjes.
De dag begint goed, het plein waar de parade gaat starten loopt lekker vol. De omgeving is compleet omringd door veiligheidsmensen in gele hesjes, je vraagt je echt af: moet dat nou? Bij een roze zaterdag is uiteraard ook beveiliging op straat, maar het staat niet in verhouding tot de hoeveelheid die hier in Warschau is. En even later is ook duidelijk waarom: een stel relschoppers komt aanstormen en begint met van alles en nog wat te gooien. Maar binnen de kortste keren zijn de relschoppers omsingeld door de mannen in de gele hesjes, en kunnen ze niks meer. Zo lang de parade nog niet van het plein af is blijven de omsingelde relschoppers op de rand van het plein – ze mogen protesteren en scanderen, maar gooien en vechten wordt ze onmogelijk gemaakt.
De tocht verloopt verder zonder incidenten; wel opvallend veel groepjes en personen die tegen homosexualiteit demonstreren, bijvoorbeeld met bordjes ‘Stop Homo’.
‘s Avonds gaan Vincent en ik samen ete. Later gaan we nog wel even naar de plek waar veel feestvierders zijn.

Dag 5: Museumbezoek en naar huis
Naar aanleiding van de Europride is in een groot museum in Warschau een speciale expositie over homosexualiteit ingericht; wij hebben vandaag een bezoekje gebracht. Het was leuk, maar ik kan niet zeggen dat ik zwaar onder de indruk was. Het bijzondere is meer gelegen dat dit nu zomaar kan in Polen.
Op de heenreis hadden Vincent en ik aparte vluchten, en nu terug ook weer. Vincent ging eind van de middag naar huis, ik in de avond.
Ik maakte als grap: kom me maar halen van Schiphol, je bent toch eerder thuis dan ik. Tot mijn stomme verbazing was hij inderdaad met de auto naar Schiphol gekomen om me op te halen – hij wist niet zeker of het een grap was… Ik voelde me behoorlijk schuldig…

Op stap met de Sony 70-200mm lens

Ik heb het gedaan – weer een lens voor mijn Sony fototoestel gekocht. Dit moet voorlopig wel de laatste zijn, het begint uit de hand te lopen.
De lens die ik nu gekocht heb is de Sony 70-200G F2.8 lens. Dat wil zoveel zeggen als: flink inzoomen en over het hele zoombereik erg lichtsterk.

Het is vandaag een prachtige zonnige dag; er mag niet gevlogen worden vanwege aswolken hoog in de lucht, dus een goede reden om de fiets te pakken, fototoestel om de nek, en op pad te gaan. Vorig jaar zijn Vincent en ik een keer naar Breukelerveen gefietst, en mijn plan was dat proberen terug te vinden. Dat liep hopeloos mis, maar dat geeft niet, ik heb gewoon een andere route gepakt.

Onderweg heb ik bijna driehonderd foto’s gemaakt; een selectie daarvan staat online. Klik op onderstaande link om de rest van dit bericht met de foto’s te zien.

Lees verder: Op stap met de Sony 70-200mm lens

Extra lens voor de Sony Alpha 350

Zoals het veel digitale spiegelreflexcamerabezitters overkomt ben ik gestaag een lenzenverzameling aan het aanleggen. Toen ik mijn Sony Alpha 350 kocht had ik maar 1 lens: de 18-250mm. Dat is een flink bereik, van relatief wijd (18mm) naar flink ingezoomd (250mm). In de tussentijd heb ik nog twee lenzen gekocht voor slecht-licht omstandigheden (28mm F2.8 en 50mm F1.4), bijvoorbeeld als ik foto’s wil maken van Vincent met een van zijn koren in een slecht verlichte kerk of zo.

Toen ik vorig jaar in Reno, Amerika was bij de airraces bleek dat 250mm niet lang genoeg was; ik kon niet ver genoeg inzoomen. Door collega Michiel werd ik gewezen op een lens die op Marktplaats werd aangeboden: de Minolta 100-400APO. Ik heb een bod uitgebracht, en gister de lens gekocht en opgehaald. Hij is dus tweedehands, maar ziet er nog uitstekend uit.

Minolta is de voorloper van de Sony Alpha reeks, de lenzen van Minolta passen nog gewoon op de Sony’s. 400mm ingezoomd is wel een heel eind, en dat betekent dat je ook erg gevoelig bent voor bewegingen; het is wel wennen om met deze lens foto’s te maken. Maar ze worden wel mooi! Kijk maar eens op deze galerij met foto’s die ik op de vliegclub gemaakt heb.

Nieuw fototoestel: Sony A350

Al zo’n 4 jaar lang maak ik foto’s met de Sony T1 en daar was ik erg tevreden over.
Maar de laatste tijd kreeg ik toch het gevoel dat ik meer wil dan wat de Sony T1 kan leveren. Na de laatste vakantie naar Madrid was ik echt ontevreden over de kwaliteit van de foto’s.

Ik begon te zoeken op internet naar een mogelijke vervanger van mij T1. Er moest een keus komen – OF een vervanger in broekzak model zoals de T1, OF een groot toestel met veel kwaliteit en mogelijkheden. De keus ging steeds meer richting een groot toestel, een DSLR (digitale spiegelreflex camera); twee toestellen dongen om mijn gunst: een nog uit te brengen Canon 450D, of een net uitgebrachte Sony A350. Canon heeft de reputatie, Sony heeft de features; uiteindelijk heeft de Sony gewonnen, en wel om de volgende redenen:
– Sony heeft beeldstabilisatie in de camera, Canon in de lens. Dat betekent dat je bij elke lens die je koopt opnieuw beeldstabilisatie moet kopen (en dus duurder is);
– De sony live preview (dat je op je scherm kan zien wat je gaat fotograferen) is technisch veel geavanceerder dan die van Canon
– Het scherm (en dus de live preview) is uitklapbaar bij Sony
– Sony heeft meer pixels (al is dit niet altijd een voordeel).

En verder was de Sony wat eerder op de markt dan de Canon, en er is een moment dat je niet meer kunt wachten. Het werd dus de Sony A350.
En dan komen de eerste foto’s; en dat viel me eerlijk gezegd niet mee. Ik heb totaal geen verstand van DSLR camera’s, en heb hem dus volledig automatisch ingesteld. Dat levert dus niet de meest optimale plaatjes op, je moet het toestel leren kennen om er de mooiste foto’s mee te maken. Het moet kunnen, uit mijn vooronderzoek in allerlei forums blijkt ook dat je prachtige foto’s met deze camera kunt maken, zolang je hem maar niet altijd op automatisch zet.

Er moet ook een lens op de camera. De zogenaamde kit-lens (een lens die je samen met de camera voor een lage prijs kunt kopen) komt erg slecht uit de testen, en kan niet erg ver inzoomen. Ik heb gekozen voor de Sony SAL18250, een zoomlens die zo’n 14x kan inzoomen. Er zijn niet veel officiele reviews van deze lens, maar uit forums blijkt dat deze lens erg goed zou moeten zijn. Ik heb uiteindelijk dus de Sony A350 body (dus zonder lens) gekocht, en daarnaast de SAL18250 lens.

En nou maar hopen dat ik het echt leuk ga vinden om foto’s te maken…