Vliegen: Casper 10 jaar!

Eindelijk.

Eindelijk was het dan zo ver: Casper gaat met mij mee vliegen! In navolging van zijn twee oudere broers mag hij nu met mij mee vliegen omdat hij 10 jaar oud is geworden.

Alleen gebeurde dit niet vlak na zijn verjaardag op 4 november maar pas nu, 23 februari. Er was altijd wel iets dat tegen zat: regen, slecht zicht, sneeuw, veld te zacht; maar vandaag was dan de dag dat het helemaal goed ging.

Het zijn eigenlijk twee vluchten geworden, we zijn namelijk naar vliegveld Seppe geweest voor een kop koffie/choco met appelgebak, en daarna weer terug via de kust. Casper zelf heeft een stukje van de route gevlogen, maar hij vond het uiteindelijk leuker om naar buiten te kijken.
Op de heenreis zijn we over Houten gevlogen, en wat zagen we daar: Casper zijn broers en ouders stonden in fel gekleurde shirts te zwaaien, die konden we niet missen!

Dit zijn de gevlogen routes:


View Larger Map


View Larger Map

En dan natuurlijk de foto’s:

Photo 23-02-13 12 06 14

Photo 23-02-13 13 06 19

Photo 23-02-13 13 05 35

Photo 23-02-13 13 05 28

Photo 23-02-13 12 42 46

Photo 23-02-13 13 06 27

Photo 23-02-13 12 06 59

Photo 23-02-13 12 06 43

Tikibadbezoek met Wouter en Casper

Zo nu en dan moeten leerkrachten bijgeschoold worden – en dat gebeurt niet altijd in de vakantie maar ook tijdens schooldagen. Vandaag hebben de leerkrachten van de basisschool van Wouter en Casper een studiedag, of ik me een dag met de jongens wil vermaken. Ik heb de jongens gevraagd wat ze met me zouden willen doen, na een dagje nadenken kwam het antwoord: het Tikibad in Duinrell.

Daar zijn we dus naar toe geweest. Het Tikibad staat op het terrein van Duinrell, je moet een kaartje kopen voor het park Duinrell en vervolgens per uur nog bijbetalen voor het gebruik van het Tikibad. We kiezen voor 4 uur – geen idee of we het vol houden, we zien wel.

Het Tikibad heeft ongeveer een kilometer (!) aan glijbanen, verdeeld over milde, snelle en supersnelle versies. We hebben ze allemaal gedaan:

Blits
Een lekkere snelle baan.
Flits
Begint zeer steil! Erg leuk om te doen, we hebben hem meerdere keren gedaan.
Cannon ball
Kort maar krachtig; ook vaak gedaan.
Cycloon
Mijn favouriet: je begint met een snelle glijbaan en komt daarna bovenin een trechter terecht. In die trechter draai je nog een aantal rondjes waarbij je langzaam naar beneden zakt en uiteindelijk door het gat onderin in het water valt.
Family Slide
Voor ons erg saai – bedoeld voor families met kleine kinderen die op schoot mogen.
Super Slide
Iets sneller dan de family slide, maar nog steeds niks voor ons. Te saai.
Moonlight
Deze is ook erg leuk, ook meerdere keren gedaan. Je gaat naar beneden op een band in de vorm van een acht, je kunt er met zijn tweeën op zitten. De baan zelf is erg donker – geen idee over wanneer welke bocht komt.
Starfright
Lijkt erg veel op de Moonlight, maar dan iets minder spectaculair.

Pelikaanduik
Wow, korte glijbaan hoog boven het water. Je maakt een flink stuk vrije val. Leuk om te doen, alleen kreeg ik elke keer zeer veel water in mijn neus en dat sloeg op mijn voorhoofdholtes en oren. De jongens hebben hem iets vaker gedaan dan ik.
Tyfoon
Supersnelle glijbaan met lekker wat G-krachten.

X-stream
Alweer een zeer bijzondere ervaring: je staat in een hokje, druk op een knop en de bodem valt onder je weg. Na een stukje bijna vrije val wordt de glijbaan horizontaal en stopt het alweer. Het is kort maar erg heftig.
Lazy river
Ooh, heerlijk uitrusten op een band; laat je door de waterstroom meeneme en doe even lekker niks.

Ik vond het een geweldig idee van Casper en Wouter, ik wil nog wel een keer (en de jongens ook ben ik bang).

Maarten en ik naar Walibi

Hoeveel attracties kun je op een dag in Walibi doen? Maarten en ik gaan op onderzoek.

Maarten, mijn oudste neefje, zit al in de tweede klas van de middelbare school terwijl zijn jongere broertjes nog op de basisschool zitten. Dat betekent dat Maarten een week langer vakantie heeft dan zijn broertjes; of ik in die week Maarten een dag onder mijn hoede wil nemen. Dat wil ik wel, maar dan moeten we natuurlijk wel iets leuks gaan doen; het wordt een dagje Walibi!

Het plan is om zo vroeg mogelijk in het park te zijn, en zo veel mogelijk attracties te doen. Om kwart over tien ‘s ochtends zijn we er en kan de pret beginnen.

Aan het eind van de dag blijken we de volgende 10 attracties gedaan te hebben:

Goliath
Het is nog rustig in het park, en we kunnen zo doorlopen naar de Goliath, de grootste achtbaan van het park. Helaas besluit het personeel net om een extra wagen in te zetten; op zich prima maar het duurt even voordat dat geregeld. Daarna genieten van het steile begin en de snelheid!(Nee, ik heb geen van de filmpjes zelf gemaakt)
Space Shot
Met een enorme vaart omhoog geschoten worden gevolgd door een val naar beneden. Heerlijk!
Robin Hood
De houten achtbaan van Walibi. Dat merk je vooral aan het geschud, er zit nauwelijks een mooi vlak stukje in deze baan. Het is wel een lekkere lange achtbaan en als je uitstapt heb je echt het gevoel dat je iets heel wilds gedaan hebt.
Sky Dive
Wow, dit is echt bijzonder. Maarten en ik moeten een soort schort om doen die als ligmat dienst doen. Achter onze ruggen worden touwen vastgemaakt waaraan we vervolgens 54 meter boven de grond gehesen worden. En dan komt het moment dat je los gelaten wordt – we vallen met dik 100 kilometer per uur naar beneden! Dan voel je dat je aan een touw hangt en denk je: gelukkig… Wat een waanzinnig gevoel als je los gelaten wordt; en wat een uitzicht.Voor deze attractie moet je wel bijbetalen, maar het is het meer dan waard.
Crazy River
Een echte water-achtbaan met zelfs een stuk achteruit varen. Op het eind een flinke val waarbij je gegarandeerd nat wordt.
Speed of Sound
Een erg snelle achtbaan. Je wordt achteruit omhoog getakeld en vervolgens losgelaten waarna je na een aantal loops weer omhoog gaat en helemaal naar boven getrokken wordt. Dan doe je dezelfde baan nogmaals, maar dan achteruit. Alweer een heerlijke ride!
Rattle Snake
Hmm, foutje eigenlijk, dit is een kinder-achtbaan. Niet echt spannend.
The Tomahawk
Hier moet je wel tegen kunnen, draaien en schommelen tegelijk. Maarten en ik genieten ervan!
El Rio Grande
Als laatste nog maar een keer nat worden, varend over een wild-water-baan.

We hebben dus 10 attracties gedaan. ‘s ochtends konden we overal snel in, maar ‘s middags was het toch wel flink in de rij staan. Ach, we hebben ons uitstelend vermaakt en daar gaat het natuurlijk om.

Sterrenwacht Sonnenborgh

Een tijdje geleden belde mijn zus op; of ik hun jongens nog voor een nachtje kon huisvesten zodat ze met haar man eens lekker naar de sauna kon. Natuurlijk kon dat geregeld worden. Vincent had enkele weken geleden al geregeld dat we 22 december (gister dus) met zijn allen naar het kerstcircus in Rotterdam zouden gaan; aansluitend blijven de jongens twee nachten slapen.

Gister zijn we naar het benefiet kerstcircus geweest in Ahoy in Rotterdam. Iedereen was mee, zus Janna, zwager Harry, de jongens Maarten, Wouter en Casper, Vincent en ik. De start van de dag was niet al te geweldig, Vincent en ik waren eerst boodschappen wezen doen en bij het naar boven brengen van de waren sneuvelde een fles Sambuca onder bij de lift, en dat terwijl Vincent al snel weg moest en ik opgehaald zou worden. Dus geprobeerd zo snel en goed mogelijk de rommel op te ruimen, maar dat viel niet mee; de Sambuca lucht hangt nog in de hal.

Vincent is ons vooruit gegaan naar Rotterdam zodat hij nog even kon werken; ik ben met de rest meegereden naar Rotterdam.

De voorstelling was hardstikke leuk; twee werkelijk geweldige optredens van Chinese artiesten, een olifantenshow, clowns natuurlijk, en nog veel meer. We zaten eerste rij; dat wil zeggen: bijna vooraan. Sponsoren zaten echt om de ring van het circus, wij zaten vooraan op de tribune. Helaas had dat ook een nadeel: je zit laag, en kan niet alles in de ring goed zien: de ring zelf en de sponsoren zitten een beetje in de weg. De jongens zagen nog wel een voordeel van zo vooraan zitten: wie weet komt een artiest naar je toe, en moet je wat doen. En ja hoor, dat gebeurde ook: Casper werd door een clown uit het publiek gepikt en moest mee de ring in. Casper de clown!

Zoals gebruikelijk als de jongens bij ons zijn gaan we naar McDonalds – maar voor de verandering nu met hun ouders.

Vandaag zijn we met zijn vijven naar sterrenwacht de Sonnenborgh geweest. De Sonnenborgh is tegenwoordig een museum met allerlei aktiviteiten, kinderen kunnen bijvoorbeeld een soort puzzeltocht doen. Ze krijgen een boekje met vragen mee en op de tocht door het museum kun je de antwoorden vinden.

Erg leuk vond ik een koepel waarop de hemel wordt geprojecteerd, je ligt min of meer in een koepeltent waarin je de sterren aan je voorbij ziet trekken. De presentator kon de tijd versnellen en laten zien hoe bijvoorbeeld vanavond de sterrenhemel eruit ziet. Het werd nog leuker toen hij de lijnen van de sterrebeelden erbij tekende zodat je heel makkelijk bijvoorbeeld de grote en kleine beer kon herkennen. En nog een stap verder was dat hij de beelden in zijn volledigheid erbij zette; dan blijkt dat wat wij als grote beer zien (het steelpannetje) de staart en achterkant van de beer is. Erg leuk.

Ik was onder de indruk van wat ze van de sterrenwacht gemaakt hadden, goed gedaan!

Na het bezoek pannenkoeken eten aan de oude gracht, en snel door naar ‘Glowing in the Dark’. De jongens zitten allemaal op handbal en vanavond spelen ze in het donker met blacklight. Iedereen witte shirts aan, reflecterende lijnen op de vloer, bal reflecterend en goals reflecterend gemaakt, en spelen maar! Leuk om te zien, kijk maar eens bij de foto’s.

Lees verder: Sterrenwacht Sonnenborgh

Met de jongens naar NEMO

De drie jongens van mijn zus waren weer eens op bezoek, en dan kunnen we natuurlijk niet thuis blijven. De activiteit dit keer is een bezoek aan het science center NEMO in Amsterdam, en dat is niet alleen voor de jongens leuk, ook ik vermaak me er kostelijk want ik als techneut vind natuurkundige proefjes ook erg leuk.

De jongens vermaken zich kostelijk, ondanks initiële geluiden bij de aankondiging als ‘saai’, ‘is er niks leukers’ enzovoorts. Mocht je met je kinderen nog wat leuks willen doen op een regenachtige dag zoals vandaag, dan is dit absoluut een aanrader.

Film: Inception

Neefje Maarten heeft een week langer vakantie dan zijn broertjes; ik heb me opgeofferd om hem een dagje bezig te houden.
We zijn naar de film Inception geweest:

Leonardo DiCaprio speelt zakenman Cobb, die zich bezighoudt met een nieuwe techniek waardoor hij toegang krijgt tot andermans dromen. En wanneer je in iemands dromen kunt kijken, dan kun je hem natuurlijk ook zijn geheimen afpakken. Binnen de kortste keren zitten dan ook allerlei duistere figuren achter deze techniek aan. En dat leidt tot absurde confrontaties in de hoofden van de personages. Deze zijn op baanbrekende wijze vormgegeven door regisseur Christopher Nolan, want in iemands hoofd is alles mogelijk. Zo schotelt Nolan de kijker onder meer een stad voor die letterlijk op zijn kop komt te staan, evenals een gevecht in een hotelgang waarbij de regels van de zwaartekracht niet meer van toepassing zijn. 

Gouden regel om te overleven als anderen in je hoofd zitten is om nooit te denken aan een plek waar je ooit geweest bent. Je moet altijd nieuwe plaatsen blijven verzinnen, zodat anderen je niet kunnen vinden. Wanneer iemand bijvoorbeeld aan Parijs denkt, dan weet een belager ook hoe deze stad eruitziet – en dan kan die daar zijn voordeel mee doen. 

Met ‘Inception’ wordt duidelijk dat de regisseur van ingenieuze films als ‘Following’, ‘Memento’ en natuurlijk ‘The Dark Knight’ zijn reputatie als de nieuwe Hitchcock ook dit keer weer lijkt waar te maken.

De film Inception krijgt een 8.5. Eerst een beetje rommelig maar daarna ijzersterk. Ik was bang dat hij te moeilijk zou zijn voor Maarten – nee dus.

Blokarten & zwemmen

Maarten, Wouter en Casper waren weer eens twee nachten bij ons logeren, en zoals altijd gaan we dan wat leuks doen.

Dit keer zijn ze donderdagavond al bij ons op bezoek gekomen, en zijn we begonnen met McDonalds en een Star Wars film. Ik heb een tijdje geleden alle 6 Star Wars films gekocht, en bij een logeerpartij draaien we er weer een film doorheen. Deze keer zelfs twee omdat ze twee nachten bleven slapen.

Het is ook traditie dat we overdag een activiteit doen, meestal verzint Vincent wat maar dit keer kregen we een tip van mijn zus mee: blokarten op flevOnice. Blokarten ken je vast wel als activiteit op het strand: je ligt min of meer in een driewieler met een zeil erop. Wind in de zeilen en rijden maar!
Bij flevOnice is dat dus niet op het strand maar op een schaatsbaan zonder ijs – je moet toch wat met een ijsbaan als er geen ijs is.
Na een prima uitleg mochten we instappen en onderweg, alle 5 gingen we een blokart in onder toeziend oog van twee begeleiders. Maarten is 12 jaar, Wouter 10 en Casper 7; op internet stond dat het een activiteit voor alle leeftijden is, maar daar is men van terug gekomen. Wouter en Casper zijn waarschijnlijk de laatsten geweest onder de 12 jaar die nog mochten, nu is het dus vanaf 12 jaar en ouder.

De wind stond niet echt lekker op de ijsbaan, erg schuin. Het was vrijdag, en er was verder niemand in de buurt, de parkeerplaats was ook leeg. Dus blokarts opgepakt en naar de parkeerplaats gegaan om daar verder met de wind in de zeilen te rijden.
We waren al gewaarschuwd, het waaide redelijk hard en zo’n kart gaat dan tot wel 80 kilometer per uur. Best hard, zeker als er een bocht op je af komt. Maarten overkwam het: te hard de bocht in, en even later lag hij op zijn zij. Dat klinkt erger dan het is, je zit flink vast in je kuipstoeltje en je blijft dan ook gewoon hangen in je stoeltje terwijl de kart op twee wielen en de punt van de mast steunt. Maarten kon er vooral om lachen.
Casper hield het al snel voor gezien, het is inderdaad te moeilijk voor een 7-jarige.

Vandaag, zaterdag, had Vincent andere verplichtingen en ben ik met de jongens naar het zwembad in Soesterberg geweest. Lang geleden dat ik dat gedaan heb; heerlijk met de jongens ravotten in het water en op de grote glijbaan.

Wouter 10 jaar: meevliegen!

Vluchtnummer 359

Wouter, mijn middelste neefje, is op 5 januari 10 jaar geworden. Als een van mijn neefjes die gedenkwaardige leeftijd bereikt dan mag hij mee vliegen met oom Sietse. Wouter had nogal pech, het seizoen waarin hij jarig is, is in het algemeen geen goede vliegtijd en dit jaar was het wel erg lang een niet-vliegen seizoen. Toen het eindelijk zou gaan gebeuren was er plotseling een aswolk.

Na de aswolk gingen Vincent en ik op vakantie, en duurde het nog langer voordat Wouter mee kon vliegen, maar uiteindelijk lukte het dan vandaag, 22 mei.
Na een uitgebreide briefing in het clubhuis van vliegclub Hilversum gaan we naar het vliegtuig, trekken hem uit de hangaar, controleren het vliegtuig, gaan tanken en uiteindelijk de lucht in! De route gaat eerst langs het academisch ziekenhuis van Utrecht waar mama staat te zwaaien, dan langs mijn appartement en vervolgens naar Houten waar Wouter woont. Vervolgens naar Papendorp waar papa werkt en via een omweg naar Pampus, dan via het water naar de A27 (Stichtse brug) en terug naar Hilversum. Wouter heeft een groot deel van de vlucht zelf aan de yoke gezeten.

Hieronder staat de gevlogen route; het is een Google Maps pagina, je kunt inzoomen, uitzoomen en verplaatsen.


View Larger Map

Met neefjes naar Hellendoorn en handbal

Eindelijk na lange tijd zijn Maarten (11), Wouter (10) en Casper (7) weer eens op bezoek, en wel twee nachten; pa en ma zijn een lang weekeinde samen op stap.
We volgen zo’n beetje het standaard stramien – eerste avond MacDonalds en en daarna beginnen met een film. De film is nu eens geen Harry Potter, maar deel I van Star Wars; ze vonden het geweldig en omdat er zes films zijn zullen ze nog wel eens terug moeten komen.
De tweede dag verder met de film en een aktiviteit – op het laatste moment had Vincent Avonturenpark Hellendoorn bedacht. Het was er onverwacht rustig, ondanks het prachtige weer.
Aan het eind van de dag de film afmaken en eten koken voor de jongens; bijtijds naar bed want zondagochtend moeten ze handballen.

Vandaag, zondag, dus vroeg op want Casper moet om 9:30 in Amersfoort zijn handbalwedstrijd spelen, en je wordt een half uur van tevoren verwacht. Helaas verliezen ze met 11-6, ondanks dat ze de wedstrijd met voorsprong begonnnen.
Om twaalf uur spelen Maarten en Wouter hun wedstrijd – en die gaat met meer succes: 19-10 gewonnen!
Nu nog iets voor de zondagmiddag bedenken; dat wordt dus de Dom beklimmen – 465 treden omhoog naar 95 meter boven de grond. Ik woon al vijf jaar in Utrecht en was er nog nooit op geweest – blij dat ik het gedaan heb, de toren is indrukwekkend van binnen, en het uitzicht bovenop is prachtig.

Lees verder: Met neefjes naar Hellendoorn en handbal

Neefjes twee nachten op bezoek

Het was alweer veel te lang geleden dat mijn neefjes Maarten, Wouter en Casper zijn wezen logeren; dit weekeinde kwam het er weer eens van. En niet zomaar 1 nachtje, nee, ze zijn twee nachten blijven slapen! Yess, daar vragen ze al maanden om en nu is het dan zover.

Vrijdagavond heb ik ze van thuis opgehaald. Traditiegetrouw gaan we dan McDonalds eten, en een halve Harry Potter film kijken (deel vier, de vuurbeker dit keer). Zaterdagochtend dan deel twee kijken.
Dit keer geen activiteiten van onszelf maar sporten – Maarten en Wouter hebben een handbalwedstrijd in Aalsmeer. Ze hebben goed gespeeld, met 10-20 gewonnen!
Na het handballen nog even naar de vliegclub, vliegtuigje kijken en vervolgens koken voor de mannen. Dat is nog niet zo vaak gebeurd.

Zondagochtend op tijd op want nu moet Casper om 10 uur handballen in Houten. Helaas gaat dat wat minder goed, zeer zwaar verloren :(

Film: Harry Potter and the Half-Blood Prince

Harry vermoedt dat er gevaar schuilt binnen de muren van Hogwarts, maar Dumbledore is meer bezig met Harry voor te bereiden op de laatste strijd die snel nadert. Samen proberen ze een manier te vinden om de verdediging van Voldemort te doorbreken. Dumbledore schakelt hiervoor zijn oude vriend en collega in; de argeloze Professor Horace Slughorn, die goede connecties heeft en mogelijk over cruciale informatie beschikt. Intussen krijgen de studenten met een tegenstander van een heel andere orde te maken. Hun hormonen spelen hun namelijk parten. Terwijl de romantiek in de lucht hangt, houdt één student zich op de vlakte. Hij wil koste wat kost zijn plan trekken, al is dat een duister plan. Zweinstein zal nooit meer hetzelfde zijn.

Na de apenheul stond nog de film Harry Potter and the Half-Blood Prince op het programma voor de twee oudste neefjes Maarten en Wouter. Mamma Janna ging ook mee.
We hebben de film in het Imax theater bij Amsterdam ArenA bekeken, grootbeeld dus. De eerste minuten zijn in 3D, brilletje op. De film is spectaculair en er zitten scenes in die exact overeen komen met hoe ik het gelezen heb in het boek, goed gedaan dus. Maar wat je in de kritieken hoort klopt ook: er is geen echt verhaal van voor naar achter, het is een ‘tussenfilm’.
Desondanks een acht.

Naar de apenheul met de neefjes

Jaja, eindelijk kwamen ze weer een nachtje bij ons slapen; gisteravond heb ik ze uit Houten gehaald, en vandaag zijn we naar de Apenheul geweest; kijk maar eens op de fotoimpressie.

Ik vind het nog steeds jammer dat de aapjes niet meer op je schouder mogen zitten…

Omniversum: The magic of Flight

Maarten, mijn oudste neefje, heeft net zijn Cito toetsen afgerond en mocht iets leuks gaan doen om dat te vieren. Het werd een bezoekje aan het Omniversum in Den Haag waar de film ‘Magic of Flight’ getoond werd. Papa, Maarten, Wouter en ik togen deze avond naar Den Haag om de film te bekijken. De film begon pas om 22:00 uur, een latertje dus, maar dat is onderdeel van de fun.

Maarten en Wouter waren aardig onder de indruk van al het vliegend geweld; ikzelf vond het wat minder spectaculair dan verwacht. Het is dan ook al een film uit 1996…

De jongens hebben zich uitstekend vermaakt en dat was het allerbelangrijkste.

Rotterdam Experience

Mijn neefjes Maarten, Wouter en Casper zijn weer een nacht en een dag bij ons op bezoek. Gisteravond heb ik ze opgehaald bij mijn zus en zwager, en hebben we Vincent van de trein gehaald, gevolgd door een traditionele MacDonalds.

Voor vandaag had Vincent een dagje Rotterdam bedacht: Rotterdam Port Experience, daarna een tocht met de Pannenkoekenboot.

De Rotterdam Port Experience is een interactieve tentoonstelling over de havens in Rotterdam; het is een tentoonstelling op een vrij klein oppervlak onder de Willemsbrug, maar door de opbouw en goed doordachte illusies heb je het idee in een enorm complex te zijn. De interactieve zaken eisten alle aandacht van de jongens op, je kunt onder andere een reddingsboot en een watertaxi besturen. Daarnaast krijg je veel informatie over de havens.

Vanaf de Willemsbrug zijn we wandelend naar de Pannenkoekenboot gegaan. We hebben twee en een half uur lang door de haven gevaren, en mochten onbeperkt pannenkoeken eten…

De jongens, en wij, hebben ons vandaag uitstekend vermaakt; aanrader!

Railz Miniworld

Mijn drie neefjes Maarten, Wouter en Maarten kwamen weer eens een nachtje logeren. Natuurlijk moeten we weer wat leuks bedenken om de jongens bezig te houden. Vincent wist van het bestaan van een miniatuur-spoorbaan vlakbij het centraal station in Rotterdam, het heet Railz Miniworld.

Dus wij daar naar toe, met twee auto’s omdat Vincent na het bezoek aan de miniatuur spoorbaan door zou gaan naar een van zijn koren voor een repetitie.

Het bezoek aan Railz Miniworld was waanzinnig leuk; allerlei onderdelen van Nederland zijn opgebouwd rond de mini-spoorbaan, je kijkt je ogen uit.

We zijn begonnen met een rondje door de ruimte,die eens per half uur ook een nacht mee maakt, en zagen heel veel leuke dingen. Na de lunch hebben we nog een rondje gemaakt, en zagen we veeeel meer details dan in het eerste rondje. Volgens mij kun je wel tien rondjes maken en steeds nieuwe dingen ontdekken.

Tijdens de lunch in Railz Miniworld kwamen we toevallig ook nog een collega van mij tegen, Mijndert met vriendin en kinderen; ze wilden eigenlijk naar de dierentuin maar de kou dreef hun naar deze lokatie.

Railz Miniworld wordt op dit moment uitgebreid; eind dit jaar (2008) moet dat gereed zijn. Grote kans dat we dan nog een keer met zijn allen gaan!

Dolfinarium

Mijn neefjes Maarten, Wouter en Casper wilden graag weer eens bij ons komen logeren; voor Casper was het de eerste keer.
Gister was het zover, ik heb ze eind van de dag opgehaald uit Houten, en vervolgens gelijk door naar het station om Vincent op te halen. En natuurlijk naar McDonalds in Hoog Catherijne. Het had niet veel later moeten worden – alles ging dicht om 7 uur ‘s avonds in verband met dodenherdenking.

Vandaag zijn we dus naar het Dolfinarium in Harderwijk geweest; dat hadden de jongens nog nooit gezien. Het weer werkte geweldig mee, zon en warm. We hebben enkele prachtige voorstellingen gezien (klik maar eens op de foto links van deze tekst), maar de jongens hadden het zwaar toen we het terrein gingen verkennen.
We besloten wat eerder dan gepland weer huiswaarts te gaan, en prompt vielen ze alledrie in slaap in de auto…

Film: Kameleon

Tja, mijn naam is Sietse, mijn vader was smid, en ik ben een Fries. Dat betekent dus dat ik een sterke band heb met de boekenreeks “De Kameleon”. Ik heb alleen geen broer die Hylke heet. Nou ja.

En natuurlijk moet ik dan ook naar de film De Kameleon 2, samen met mijn zus, haar twee oudste zoontjes Maarten en Wouter, en met Vincent.
Ik vond het net als de eerste film hardstikke leuk en de neefjes waren ook zeer onder de indruk.

Op naar De Kameleon 3!!

Naar de Efteling

Vandaag zijn Vincent en ik met mijn 2 oudste neefjes Maarten en Wouter naar de Efteling geweest. Ondanks de regen onderweg naar de Efteling was het een schitterende dag; veel zon en lekker warm.

Het feest begon gisteravond al – eten bij McDonalds, en een nachtje bij oom Sietse slapen! Vanochtend dus met de bus naar de Efteling, georganiseerd door het werk van mijn zus Janna.
Eerst zijn we door het sprookjesbos gewandeld, en vervolgens op de stoomtrein gestapt richting de python. De python is nog een beetje te eng voor de jongens, dus toen maar de Pegasus genomen, de houten achtbaan. Tijdens de rit hoorde ik de jongens schreeuwen, en ik dacht dat het misschien wel wat te wild voor ze was. Maar toen we uitstapten riepen ze in koor “Nog een keer!”.
Na nog wat attracties op naar de botentocht (even lekker uitrusten) en naar de vogolrock. Dat hebben we ook gedaan, maar daar kregen we niet te horen ‘nog een keer’ – de achtbaan in het donker was net iets te eng.

Toen werd het tijd voor een ijsje, en naar de slakken-monorail. Het werd al wat later in de middag, dus op naar een restaurant voor het avondeten zodat we om 5 uur weer bij de bus konden zijn.

We hebben veel dingen gedaan en gezien, maar lang niet alles.
Dus ooit gaan we nog een keer terug!

In het fotoalbum vind je foto’s van het dagje efteling en zie je wat we allemaal meegemaakt hebben.