Vluchtnummer 361

Nu ik met mijn neefjes Maarten en Wouter gevlogen heb begint het ook te kriebelen bij mijn zus Janna. Ze wil eigenlijk wel mee met Wouter, maar dat is niet het idee, het is het verjaardagskadootje voor Wouter, niet voor Janna.
Natuurlijk mag ze wel een keer (of vaker) meevliegen. Vandaag zou ik eigenlijk met een tante van me gaan vliegen maar dat ging niet door en had ik dus een gaatje in mijn agenda. Janna gebeld, en die kon en wilde wel.

We zijn naar Friesland gevlogen nadat we Houten en Utrecht bekeken hadden. In Friesland hebben we ons ouderlijk huis  opgezocht in Aldtsjerk, en het appartementencomplex in Oentsjerk waar mijn ouders nu wonen. Het viel niet mee; toen we vlakbij Aldtsjerk en Oentsjerk waren kreeg ik van vliegbasis Leeuwarden op de radio de opdracht om 2 mijl zuid van de uitvliegroute te blijven – en laat Oudkerk nou recht onder de uitvliegroute liggen… We moesten dus een aantal rondjes draaien voordat we naar ons doel mochten, zoom maar eens in op onderstaande kaart.

Het was een flinke vlucht: 2 uur en 20 minuten, maar het was genieten van begin tot eind; niet in de laatste plaats vanwege het schittende weer en zicht.

View Larger Map

Vluchtnummer 351

Jack is mijn personal trainer bij Fitness First en ik had hem uitgenodigd een keer mee te gaan vliegen. Dat wilde hij wel en vandaag is het er dan van gekomen, zo rond elf uur waren we op het vliegveld.
Het plan was: opstijgen – rondje boven Hedel – landen+koffie+opstijgen op Seppe – aerobatics bij de Leusder hei – terug naar Hilversum. Maar het liep iets anders, het waaide erg hard vanuit het zuiden en er was regen op komst vanuit het zuidwesten. Eenmaal aangekomen boven Hedel liepen we al aardig achter op schema zodat we Seppe maar geschrapt hebben en in plaats daarvan Den Bosch van boven bekeken hebben.

Door de vele rondjes her en der kreeg Jack toch wat last van zijn maag, het leek dan ook slim om het onderdeel aerobatics ook maar over te slaan. Wel heeft Jack zelf een flink stuk gevlogen en dat gaat hem goed af.

We gaan nog een keer aerobatics doen; dan gelijk na het opstijgen, ik denk dat het dan wel gaat lukken.

Vluchtnummer 350
Vluchtnummer 351

Omdat mijn vader in het ziekenhuis ligt na een hartoperatie is er de laatste tijd niet veel van vliegen terecht gekomen en ik probeer het nu weer wat op te pakken. Vorige week ben ik met Hans lekker aan het aerobatten geweest en vandaag solo een rondje gevlogen Hilversum – Enkhuizen – Lelystad – Hilversum. Het was helder weer, dus lekker ver kijken. Ook mooie wolkenpartijen met her en der een bui, prachtig om te zien vanuit de lucht.

Hopelijk krijgen we de komende maanden wat fatsoenlijk vliegweer, kan ik wat vlieguurtjes inhalen.

Vluchtnummer 347
Vluchtnummer 348
Vluchtnummer 349
Het is prachtig weer, en Vincent en ik hebben vanmiddag de kist gereserveerd voor een vliegtochtje door Zuid-Nederland. We stijgen rond half drie op vanaf Hilversum en vliegen in bijna een uur naar Budel. Budel ligt ten zuiden van Eindhoven, tegen de belgische grens aan.
Na een ijsje stijgen we weer op en vliegen naar Midden-Zeeland, een veld bij Goes. We vliegen niet in een directe lijn omdat je dan over Belgisch grondgebied komt; dat mag wel als je een vliegplan ingediend hebt, maar dat hadden we niet dus vliegen we iets naar het noorden daarna linksaf naar Midden-Zeeland. Ook nu bijna een uur vliegen.
De bittergarnituur op het terras gaat er prima in en al snel hangen we weer richting Hilversum. Even over de A2 vliegen om te kijken wat de vorderingen zijn met de verbreding en de tunnel – altijd leuk om te zien. Ook hier doen we weer bijna een uur over.

Dit soort dagen smaakt naar meer!

Vluchtnummer 346
John en ik zijn als kersverse mede-eigenaars van de PH-MBW even op en neer geweest naar Seppe; het plan is dat we weer vaker wat tochtjes gaan maken, ook naar gecontroleerde velden.

Mijn vliegmaatje John en ik waren al een tijdje aan het kijken naar de mogelijkheid van een eigen vliegtuig maar daar zat niet echt veel schot in.
Tot we de mogelijheid kregen mee te doen met de PH-MBW waar we beide al regelmatig als huurders op vlogen. De kist is eigendom van Hans en Max en vandaag hebben John en ik elk een kwart van het vliegtuig overgenomen en mogen we ons nu vliegtuigeigenaar noemen! En zo is onze wens toch nog uitgekomen.

Nu maar veel uren gaan maken met bijvoorbeeld veel aerobatics en tochtjes met Vincent of John.

Vluchtnummer 341
Elke twee jaar moet ik een profcheck doen met een instructeur om te laten dat ik het nog steeds kan. Teun Buitink nam dit keer de check af en na een uur vliegen had ik de handtekening binnen: ik mag weer 2 jaar!

Vluchtnummer 340
Ik ben weer los op Cessna’s maar ik wil ook wel weer aerobatics met de PH-MBW, daarom vlieg ik een keertje met eigenaar Hans mee en hij met mij.
Heerlijk om te zien met hoeveel gemak hij allerlei figuren met de kist vliegt, heerlijk dat bij mijn vlucht bleek dat ik het ook nog niet echt verleerd was en weer alleen met de kist weg mag.

Vluchtnummer 337
Vluchtnummer 338
Vluchtnummer 339

Twee weken ben ik weer ‘current’ geraakt op de cessna’s van de vliegclub, tijd dus om eens iets leuks te doen!
Vincent en ik zijn vanmiddag eerst naar Ameland gevlogen, onderweg hebben we een paar rondjes gedraaid boven het huis van mijn ouders in Oudkerk. Vliegbasis Leeuwarden was niet active, dus we konden onze gang gaan. Op Ameland hebben we genoten van een lekker ijsje.

De volgende vlucht ging van Ameland naar Hoogeveen. Het vliegveld aldaar staat nu in de belangstelling van piloten omdat het veld bedreigd wordt met sluiting. Het ligt bijna in Hoogeveen; als je op final zit vlieg je over bebouwing, een rare ervaring.

Na een kopje koffie weer terug naar Hilversum. Heerlijk om samen met Vincent weer eens een vliegtochtje gemaakt te hebben!

Vluchtnummer 336
Eindelijk – eindelijk weer eens vliegen sinds september vorig jaar in Reno, Amerika. Teun Buitink ging mee als safetypilot om mij weer ‘current’ te maken zodat ik weer clubkisten mag huren.
We zijn 40 minuten in de lucht geweest en hebben een stel verschillende landingen gemaakt.

Teun was tevreden, en ik ben het ook: ik kan weer eens wat passagiers meenemen in een vierpersoons vliegtuig.

Vliegclub ACHA heeft een nieuw bestuur sinds vorig jaar, en het nieuwe bestuur is begonnen met allerlei nieuwe activiteiten. Een van die activiteiten is het organiseren van leuke voor de leden, en deze keer is het het organiseren van een vlucht met de Catalina PBY. Dit vliegtuig is gestationeerd op Lelystad en kan 16 passagiers vervoeren; het is ooit ontworpen als watervliegtuig en later is het ontwerp aangepast zodat het ook op land kan starten en landen.

Het was wel ontzettend leuk en bijzonder dat we een keer met zo’n kist mochten meevliegen, en 3 waterlandingen op het IJsselmeer te maken. Mocht je het leuk vinden: ga naar de Catalina site, en vlieg zelf ook een keer mee!
Ik hoop dat er meer van dit soort aktiviteiten komen.

Zie ook mijn eerste fotoreportage met mijn nieuwe fotocamera.

Vluchtnummer 308
Vluchtnummer 309

Vincent en ik zijn van plan om in het lange vrije weekeinde van koninginnedag en hemelvaart naar Praag en Berlijn te vliegen – zelf vliegend wel te verstaan. Ik heb bij Wings Over Holland een vliegtuig gereserveerd van het type Catana DV20. Op de vliegclub hebben we ook zo’n vliegtuig, de PH-MFT. Ik heb bij instructrice Helga twee lessen op de MFT genomen ter voorbereiding op de tocht naar Praag en Berlijn; de eerste vlucht ging uitstekend en Helga verklaarde dat ik ‘los’ was op de kist, maar dat een tweede les toch wel handig was omdat we niet alle oefeningen gedaan hadden.
Dus volgde een tweede les, maar dat ging in het begin wat minder goed – ik was er met mijn hoofd gewoon niet bij. Gelukkig gingen de landingen aan het eind van het uur wel weer goed.

Vluchtnummer 307

Er zijn wat wilde plannen om met drie man een eigen vliegtuig te kopen; het idee is dat het een combinatie van een reisvliegtuig en aerobatics vliegtuig zou moeten zijn.
Grote kans dat dat uit komt op een staartwiel vliegtuig, en om alvast een beetje gevoel hiervoor te krijgen ben ik begonnen met het oefenen van landingen met een staartwiel kist. Dit was de eerste vlucht met de PH-UCI.

En dat viel absoluut niet mee, staartwiel kisten reageren heel anders dan neuswiel kisten. Alleen al het taxien is iets speciaals, je moet steeds nadenken over waar de wind vandaan komt, en je moet continu corrigeren anders gaat het vliegtuig een heel andere kant op dan jij wilt. Ook bij opstijgen en landen moet je er continu goed bij zijn, het vliegtuig heeft duidelijk een eigen wil.

Het was een zeer leuke ervaring, maar ik zal nog wel een flink aantal lessen nodig hebben voor ik het volledig onder de knie heb.

Vluchtnummer 302

Vandaag was het weer zover: de jaarlijkse vliegdag Wings for All voor kinderen die iets bijzonders hebben. Soms komen gehandicapte kinderen, een andere keer zoals vandaag, een club moeilijk opvoedbare kinderen. De dag wordt gesponsord door bedrijven en piloten; bedrijven zorgen voor de tent, broodjes en andere zaken, piloten vliegen op eigen kosten de kinderen rond.
Er waren vandaag zo’n 85 kinderen die rondgevlogen moesten worden, ik heb zelf 1 vlucht gemaakt met twee meisjes; ze vonden het prachtig.

Helaas ging het weer in de loop van de middag nogal achteruit, en moesten de laatste vluchten geschrapt worden; 5 kinderen zijn uiteindelijk niet mee geweest. Helaas.

Ik deed voor de tweede keer mee, het is een leuke gezellige happening, en volgend jaar zorg ik dat ik weer van de partij ben.

Vluchtnummer 300
Vluchtnummer 301

Gisteren was het zover, de DONAC (Dutch Open National Aerobatics Championship, georganiseerd door VINK) wedstrijden werden gehouden en ik deed mee in de beginnersklasse. De sequence die ik moest vliegen is al een half jaar bekend, maar ik ben pas twee weken geleden begonnen met oefenen. Het ging om de volgende figuren: 45 graden lijn omhoog; spin; half cuban eight (3/4 loop, daarna vliegtuig omdraaien zodat je niet meer op de kop vliegt), volledige loop, 180 graden bocht en een aileron roll (volledige rol om de lengteas). Op de grond zat een 4-koppige jury de verrichtingen te bekijken en deelde punten uit; degene met het hoogste aantal punten wint.

Er waren 4 personen die in de beginnersklasse meededen. Normaliter moeten de beginners hun sequence op zaterdag en op zondag vertonen, maar omdat vandaag het weer slechter dreigde te worden besloot de wedstrijdleiding om de beginners gisteren 2x te laten vliegen. En daar waren we niet rauwig om, dat betekende dat we vandaag konden uitslapen!

Bij mijn eerste vlucht ging de spin niet helemaal lekker, ik stopte te vroeg, en moest bijdraaien. De tweede ging beter, maar was ik niet tevreden over de half cuban eight; de andere 3 wisten dat ze ook fouten gemaakt hadden. Gisteren werd de uitslag niet bekend gemaakt, dat gebeurde vanavond pas.

En jawel: ik werd KAMPIOEN van de beginners!!! Mijn instructeur Sebo had continu al geroepen dat ik zou gaan winnen en dat gebeurde dus ook nog. Heerlijk.

Uiteraard waren wij niet de enigen die vlogen, ook de andere klassen (sportsmen, intermediate en advanced) lieten hun kunsten aan de jury zien. Zij moesten gisteren en vandaag aan de bak.

Vluchtnummer 298
Vluchtnummer 299

Twee solovluchten ter voorbereiding van de wedstrijd; afgelopen zondag wilde plotseling de half-cuban eight niet meer . Van deze en gene kreeg ik wat tips, en die heb ik vandaag uitgeprobeerd. En die hielpen: het ging een stuk beter.

Op naar de wedstrijd!

Vluchtnummer 295
Vluchtnummer 296
Vluchtnummer 297

Afgelopen zondag heb ik solo de sequence geprobeerd; het viel niet echt mee, en ik wacht nog steeds met het opgeven voor de wedstrijd.
Vandaag vlieg ik eerst met Sebo, en het ging uitstekend. Toevallig was vanmiddag ook een oefendag voor de wedstrijd, en de PH-MBW stond er ook omdat Hans Faas mee deed met de oefendag. Ik heb de stoute schoenen aangetrokken, en de sequence gevlogen onder toeziend oog van een aantal mede-aerobatters op de grond. Het voelde goed genoeg, en vanaf de grond zag het er redelijk uit – ik geef me op voor de wedstrijd volgend weekeinde!

Sinds 28 maart heb ik niks mee geschreven over vliegen, maar dat wil niet zeggen dat ik niet gevlogen heb. Op 28 maart zat ik op vlucht nummer 280, nu (11 augustus) zit ik op nummer 294.
In de tussenliggende periode heb ik flink wat aerobatics solo en met Sebo gevlogen; daarnaast heb ik het “12e uur” met Sebo gevlogen voor mijn brevetverlenging, en een paar keer geland op het IJsselmeer (zie blog entry van 21 juli 2007). Gister ben ik nog naar Teuge gevlogen met de PH-MBW om een piloot te brengen naar de para-kist die daar gerepareerd is.

Vandaag dus vlucht nummer 294; er moet een besluit komen: over 2 weken zijn aerobatics kampioenschappen en de vraag is: ga ik meedoen of niet! Er zijn 4 klassen: Beginners, Sportsmen, Intermediate en Advanced, ik ga dan meedoen met de Beginners.
Ik vlieg vandaag met Sebo, en op de grond nemen we eerst de sequence door; vervolgens de lucht in. Het gaat prima, Sebo is erg tevreden en zegt: MEEDOEN! Ik wacht nog even af, ik wil eerst zelf nog een keer oefenen om te kijken hoe het gaat zonder instructeur.

De laatste maanden heb ik weinig over vliegen geschreven – ik heb wat dat betreft niet stil gezeten (of op de grond gestaan), maar daarover na de vakantie meer.
Vandaag had ik een aerobatics les zullen hebben, maar die ging niet door omdat de PH-JEJ in onderhoud was. Wings over Holland stelde een alternatief programma voor: een keerje op pad met de PH-DUK en een paar landingen maken op het IJsselmeer. Zo gezegd zo gedaan, er ging nog iemand mee die les had zullen hebben op de JEJ; eerst heb ik een paar landingen en starts op het water gemaakt, en later deed Eugenie een paar. Tussendoor dus wisselen op het water. Aan het eind deed instructeur Sebo nog een noodlanding voor.

Erg leuk om een keer mee te maken; voor foto’s kijk hier.

Vluchtnummer 278

Een korte les van 20 minuten met Sebo; we hebben de standaard oefeningen nogmaals doorgenomen, inlcusief enkele spins, en Sebo was tevreden. De komende weken is hij op vakantie en ga ik solo oefenen.

Vluchtnummer 276
Vluchtnummer 277

Het overkomt me elk jaar: een vlieg-winterstop. Maar dit jaar eindigt die vroeg, vandaag ben ik met John met de PH-MBW van Hilversum naar Lelystad gevlogen om daar beide te lessen op dit vliegtuig. En leuk natuurlijk om er een groot deel van de dag met vliegen bezig te zijn, niet alleen het half uurtje les.

Het was de eerste aerobicsvlucht sinds oktober, het meeste ging uitstekend, alleen de spin was niet helemaal lekker. Die gaan we de volgende keer weer goed oefenen.

Hopen dat het weer redelijk blijft de komende weken, anders komt er een voorjaarsstop….

Vluchtnummer 274
Vluchtnummer 275

En nogmaals 2 vluchten op 1 dag.
Helaas geen geweldige dag, het was grijs en de bewolking hing laag. De eerste vlucht was met Max (een van de eigenaren van de PH-MBW) om wat aerobatics te doen. We zijn naar de plek gevlogen waar redelijk ongestoord ge-aerobat kan worden, maar door de lage bewolking werd dat dus niks.

De tweede vlucht was later in de middag; Marc was mijn passagier. Volgens de weersverwachting zou het zicht beter gaan worden, maar helaas, nog steeds slecht zicht. Bovendien werkte de radio niet goed zodat ik geen toestemming kon vragen om over Utrecht heen te vliegen.
Het werd een klein rondje via de zuidkant van het Ijsselmeer; de vlucht moet maar een keer over met beter weer.

Vluchtnummer 272
Vluchtnummer 273

Alweer 2 vluchten op één dag: eerst met Sebo aerobics op de PH-JEJ, daarna een check-out op de PH-MBW met Ben.

Sebo zette me enigszins onder druk door mij een aantal figuren achter elkaar te laten doen. En dat ging nou eens een keer niet goed: na een loop moest ik een barrel roll doen; ik had teweinig tijd om na te denken over de roll, en die voerde ik dus verkeerd uit. Dat werd dus totaal geen roll, en ‘viel’ ik uit de figuur.
Verder begonnen met een nieuw figuur: de hammer turn. Die doe je door eerst recht omhoog te aan, en zodra de snelheid onder 40 knopen komt het vliegtuig omkeren en recht naar beneden. Zodra er weer snelheid is moet het vliegtuig weer horizontaal getrokken worden.

Vervolgens naar Hilversum om daar uit te checken op de PH-MBW. Dit vliegtuig is bijna gelijk aan de PH-JEJ waar ik les op heb; het heeft alleen 20 pk minder (160 ipv 180). Na deze check-out mag ik ook solo op deze kist vliegen; als ik een keer met een van de eigenaren (Hans en Max) mee ben geweest mag ik ook solo aerobatics op deze kist.
Voordeel van de MBW is dat hij op Hilversum staat – veel dichterbij dus, en dat hij een stuk goedkoper is dan de JEJ.
Ben (de instructeur) vond dat ik het goed deed, en ik ben nu dus ook los op de PH-MBW.

Vluchtnummer 270
Vluchtnummer 271

Alweer een les; geen nieuwe dingen maar vooral herhalen: stijle bochten, wing-overs, barrel rolls, loops, en spins.
Ik had er niet op gerekend, maar aan het eind van de les zei Sebo het weer: ga die oefeningen maar alleen doen!

Dit werd dus mijn 2e solo aerobatics met als nieuwe elementen de loop en de spin. De loop had ik naar mijn eigen gevoel goed in de klauwen, maar de spin twijfelde ik, vóór de les, zelf over. Je moet bij het uitvoeren van de spin tellen hoeveel slagen je doet; na 1 of anderhalve slag moest ik dan de machine uit de spin halen, maar ik had erg veel moeite met het tellen van de slagen, de wereld draait zo vreemd onder je door.
Maar tijdens de les ging het plotseling goed, en Sebo stuurde me in mijn solo naar 3500 voet voor een spin van 1 slag. En dat ging uitstekend, na iets meer dan 1 slag was ik uit de spin en ik had slechts 700 voet verloren.
Ook de andere oefeningen gingen prima, op één mislukte barrel roll na…

Weer een mijlpaal bereikt!

Vluchtnummer 269

De zesde les; na de solo van vorige keer hebben we de bekende oefeningen herhaald, en er bovendien een paar loops en spins bij gedaan. Als klap op de vuurpijl moest ik 4 figuren achterelkaar uitvoeren: spin – loop – barrel roll – wingover. En dan maar proberen je orientatie op orde te houden, en de snelheid niet uit het oog te verliezen…
Het ging niet slecht, en Sebo was in ieder geval tevreden over de voortgang!

Vluchtnummer 267
Vluchtnummer 268

Na de vorige les hing het zwaar in de lucht – als ik het goed genoeg doe met Sebo mag ik daarna solo aerobatics doen. Dat leverde bij mij nogal wat (gezonde) spanning op, Sebo kon dat duidelijk aan mij merken.

En inderdaad, na een kwartiertje met Sebo gevlogen te hebben moest ik terugvliegen naar het veld, en hem uit het vliegtuig laten.
Sebo ging op zijn witte stoeltje voor de hangaar zitten met en kopje soep terwijl ik opsteeg en naar een hoogte van 2000 voet klom. Op die hoogte aangekomen moest het echt gaan gebeuren – helemaal alleen een serie figuren doen: stijle bocht – wingover – barrel roll – wing over andere kant op – barrel roll andere kant op. Het ging allemaal prima, en na de oefeningen stond ik helemaal stijf van de adrenaline – wat een kick!

Terug op de grond had Sebo uiteraard een en ander aan te merken, maar dat moet ik de komende tijd bijschaven.

Ik ben solo aerobatics – wat nu?
Nou, ik heb nog maar een paar figuren geleerd; de volgende stap is meer figuren leren, en daarna figuren combineren. En bijschaven, bijschaven en nog eens bijschaven. Genoeg te leren dus.

Vluchtnummer 266

Sebo, de instructeur, werkt duidelijk toe naar solo vliegen. We hebben kort even wat aerobatics geoefend, en daarna terug naar het veld om landingen te oefenen, en ‘los’ te komen op de Fuji.

Het wordt spannend de volgende keer….

Vluchtnummer 265

De derde aerobatics les – helaas ging het wat minder goed dan les 2. Er zitten dan ook 3 weken tussen.
We hebben niks nieuws gedaan, alleen herhalingen van de vorige keer. Het weer zat ook niet erg mee, opstijgen in een beetje regen, maar tijdens de landing goot het. Sebo heeft de landing uitgevoerd.

Vluchtnummer 262

De tweede aerobatics les alweer – en Sebo, de instructeur, is erg tevreden over mijn vorderingen.
Dit keer hebben we weer steile bochten gedaan, en een paar barrel rolls. Verder mocht ik 2x een looping doen; erg bijzonder dat je zomaar achterover over de kop gaat. Het moeilijke is dat je op het juiste moment de juiste handelingen moet doen om er een mooie ronde looping van te maken. Zo niet dat wordt het een erg rare cirkel…

Verder heeft Sebo nog wat rare dingen laten zien – een gewone spin, een spin met het gas erop, en een spin in het horizontale vlak. Erg indrukwekkend allemaal!

Volgens mij vindt Sebo het ook wel leuk met mij – ik kan overal goed tegen, en dat spoort hem aan om mij allerlei gekke dingen te laten zien. Een aantal van die figuren ga ikwellicht zelf nog een keer leren.

Vluchtnummer 261

In rui voor wat gedane werkzaamheden heb ik een aantal lessen aerobatics kado gekregen; vandaag was de eerste les.
De lessen zijn bij Wings Over Holland in Lelystad, mijn instructeur is Sebo, en de kist is de PH-JEJ.

Na de briefing de lucht in, en gelijk aan het werk! Eerst een gewone stijle bocht zoals ik het geleerd heb (45 graden helling), daarna een echte, richting 90 graden! En gelijk maar 3G trekken.
Vervolgens een paar barrel rolls (een soort kurketrekker figuur), en een paar wing-overs (neus omhoog, vliegtuig over een vleugel laten wegvallen, en vervolgens in omgekeerde richting gaan vliegen).
Aan het eind liet Sebo nog wat figuren aanelkaar gekoppeld zien – loop + barrel roll + wingover.
We zijn uiteindelijk slechts 30 minuten in de lucht geweest…

Het is een totaal andere manier van vliegen dan ik gewend was, en het maakte dan ook grote indruk op me. Tot diep in de nacht lag ik de figuren in mijn hoofd te herhalen, een gevoel wat ik nog ken van mijn eerste 20 vlieglessen.

Het smaakt absoluut naar meer – op naar de volgende les!

Vluchtnummer 260

De Pitts van Wouter moest een annual hebben, en omdat het een in Duitsland geregistreerde kist is moet dat onder Duitse supervisie gebeuren.
Wouter vloog zijn eigen kist naar Essen/Mulheim, John en ik erachteraan om hem weer mee terug te nemen. De kist wordt volgende week weer opgehaald.

Ik heb de heenvlucht gedaan; het kostte wat circeltjes hier en daar, kijk maar eens bij de vlucht op het kaartje. Om een of andere reden wilde de radiocommunicatie niet zo vlotten, en moesten we wat 360’s maken voordat we toestemming kregen…

Vluchtnummer 259

Het werd tijd om weer eens de lucht in te gaan. Dus op naar de vliegclub en gaan! Een uurtje weer los komen met wat standaard oefeningen: vertrek, steile bochten en een gesimuleerde noodlanding; verder niks bijzonders.

Vluchtnummer 257
Vluchtnummer 258

Twee weken geleden zouden Vincent Gorka en ik een vlucht maken, maar dat ging helaas niet door omdat er dikke mist was en het er niet op leek dat dat snel op zou trekken. We hebben toen een nieuwe afspraak voor vandaag gemaakt.

Het weer werkte mee, en om 9:00 stonden we op het vliegveld.
Vincent wilde graag zelf piloot worden, en was dus zeer geinteresseerd in alles wat met vliegen te maken heeft. Vandaar dat ik een briefing van dik een uur gedaan heb.
Vervolgens hebben we de kist uit de hangar gehaald en helemaal gecheckd. Daarna zijn we naar de benzinepomp getaxied en hebben we getankt.
Eenmaal in de lucht viel het zicht toch wat tegen, er was nogal wat nevel. Maar dat kon Vincent niet deren, hij vond dat hij heel veel kon zien.

Op Seppe hebben we wat gegeten in het clubhuis van de Vliegclub Seppe, daarna onderweg naar Rotterdam om via de havens aan de Nieuwe Waterweg richting zee te vliegen.
We hadden nog een klein oponthoud bij de Euromast: we moesten 2x een rondje maken om voorrang te geven aan een groot vliegtuig dat ging landen.

Langs de kust en ten noorden van Amsterdam heeft Vincent gevlogen. Met name langs de kust ging dat uitstekend, maar ten noorden van Amsterdam ging het mis: hij keek meer uit het zijraam dan naar voren, en dat leverde wat onbedoelde bochten op.
Ondertussen was de lucht ook opgeklaard, en konden we nu echt ver kijken.

Vincent zou graag piloot willen worden, maar bij hem is diabetes vastgesteld, en met zijn vorm van diabetes mag je geen piloot worden. Helaas, helaas!

Rechts staat een plaatje van de hele tocht; klik erop voor een groter formaat. Groen is de heenreis, paars de terugreis.

De laatste dag alweer van de vakantie – in drie benen naar huis.

Er is nog steeds veel onduidelijkheid over wat nou wel en niet mag binnen Schengen-landen. In de pre-Schengen tijd was het zo dat, als je naar het buitenland vloog, je vanaf een zogenaamd douaneveld moest vertrekken, en op een douaneveld moest aankomen. De douane kon dan komen controleren of je iets aan het smokkelen was.

Het Schengen-accoord zegt dat aan de grens niet meer gecontroleerd wordt; maar betekent dat nou ook dat ik van een niet-douaneveld mag vertrekken naar het buitenland? Er wordt veel over gesproken, maar een definitief antwoord is er blijkbaar nog niet.
Ik heb Marianne van de vliegclub op Hilversum gebeld vanaf Troyes of daar al duidelijkheid over was. Dat bleek niet het geval, dus dan maar weer via douanevelden. Eigenlijk zouden we graag van Troyes naar Maubeuge willen vliegen omdat dat beter op de route ligt, maar Maubeuge is geen douaneveld. Dus daarom maar via Charleville.

Overigens liet Marianne weten dat het weer barslecht was in Hilversum, en het maar de vraag was of we thuis zouden kunnen komen.
Er zit een prima meteo op Troyes, en daar zagen we inderdaad op de beelden dat Midden-Nederland en het zuidwesten dicht zaten. Maar volgens de weervrouw zou dat de komende uren optrekken. Geen probleem dus. En Charleville konden we zowiezo naar toe.

Dus onderweg (LFQB – LFQV).
Op Charleville was ook al geen antwoord op de radio. Dus maar weer goed uitkijken, zelf een baan uitzoeken en landen.
Er was wel een soort vliegclub waar een oudere man en vrouw de scepter zwaaiden. De beste man was ook de pompbediende, maar wij hadden geen brandstof nodig. Toevallig was er ook nog een ander clublid van Hilversum vliegend op bezoek.
We vroegen of we wat konden eten. Nou, dat kon! Het werd een complete warme maaltijd met cous-cous, kip, lam, worstjes, groentes en stokbrood. Veel teveel. Maar daar hebben ze zichzelf later aan tegoed gedaan. Het smaakte wel prima.

De volgende stap is gepland naar Seppe ((LFQV – EHSE), maar omdat Marianne zei dat het zo slecht was nog maar eens gebeld met Seppe, Amsterdam Info en Brussels Info. Het zicht houdt niet over – in Belgie 4500 meter, en in Woensdrecht 2800 meter. Het is te doen, en de verwachting is dat het nog wel wat beter wordt.

Dus onderweg naar Seppe, via Maubeuge om vooral westelijk van Brussel langs te kunnen. Aangekomen in Belgie heb ik Brussel Information opgeroepen; ze zien je dan op de radar en waarschuwen je als je andere kisten in de buurt hebt of als je verboden gebieden binnen gaat (en daar zijn er heel wat van in centraal Belgie). Brussel Info had het zeer, zeer druk; er was bijna niet tussendoor te komen.
Toen we de grens over gingen, ging ook gelijk het zicht een stuk achteruit, die 4500 meter klopten wel. In Nederland aangekomen brak de zon weer een beetje door zodat de landing op Seppe verder geen probleem was.

Na wat drinken op Vliegclub Seppe (waar ik veel bekenden zag uit de tijd dat ik daar lid was) startte ik voor de laatste keer deze vakantie de PH-DON voor het stukje naar Hilversum (EHSE – EHHV). Rond half zes stonden we weer op de grond, en zat de trip erop!

Zo stil als het gisteravond was in het stadje, zo gezellig druk is het vanmorgen. Misschien valt het hier toch wel mee en is het een leuk stadje overdag.

Gelukkig is het weer uitstekend op Carpentras, en is de verwachting dat het in St. Etienne wel eens wat bewolkt zou kunnen zijn. Dat is helemaal niet erg, sterker dat is wel lekker omdat het dan wat minder heet is in de kist als je op de grond aan het taxien bent.

Onderweg naar St. Etienne (LFNH – LFMH) zijn we om het gebied van Avignon heen gevlogen, en met een grote boog om een kerncentrale heen gegaan. De Fransen zijn sinds 9/11 niet erg vriendelijk met boetes als je over een centrale heen vliegt.
St. Etienne is een groot veld met echte aankomst- en vertrekhallen. En met een bar met plastic-verpakt eten. Hier hebben het slechtste eten van de hele vakantie gehad, meestal was wel een klein restaurantje aanwezig waar je heerlijk kon eten. Hier dus niet.

Vervolgens door naar Troyes (LFMH – LFQB) waar het bewolkt was. Dit was het langste been dat we deze vakantie gevlogen hebben, 2 uur en 5 minuten. dat is toch ook wel de limiet voor een been, 1 tot anderhalf uur is ideaal. Dan kun je weer even je benen strekken, plassen, en even geen headset die op je hoofd zit te drukken.

Een taxichauffeur bracht ons naar het centrum van de stad. Het was een prachtig hotelletje in oude stijl. En Troyes was nog een gezellige stad ook! Veel restaurantjes en veel mensen op de been. Verrassend na steden als Chalon en Carpentras.
Vincent vond een aankondiging van een soort lichtshow in een kathedraal; dat leek ons wel leuk, dus wij ernaar toe. Het begon inderdaad in de kathedraal, maar daar bleef het niet bij: we werden al na enkele minuten de katheraal uitgebonjourd, en mee op sleeptouw genomen: het werd een wandeling door de stad langs allerlei bezienswaardigheden, begeleid door een aantal acteurs. Erg, erg grappig, alleen jammer dat ik geen barst verstond van de verhalen – ik dacht dat ik wel een beetje Frans kon, maar hier kon ik helaas geen woord van verstaan.

Na een paar dagen niks doen behalve genieten van zon en zwembad is het weer tijd om vandaag, donderdag, te beginnen met terug vliegen richting Nederland.
Er wordt voor vrijdag mogelijk wat buitjes verwacht in het Rhonedal; hopen dat we daar geen last mee krijgen.

Het plan is om nu iets westelijker te gaan vliegen dan de heenreis en een stukje Centraal Massief mee te pakken. Of dat gaat lukken hangt van het weer af.

Vandaag een korte eerste trip: van Cannes naar Carpentras (LFMD – LFNH) om er weer een beetje in te komen. Na 56 euro afgerekend te hebben voor de landing en het parkeren van het vliegtuig voor 3 dagen (valt weer mee dus) onderweg naar Nederland!
Nou ja, onderweg – de vrouw op de toren, die voor niet-Fransen onverstaanbaar was, maakte er een potje van. We zagen twee kisten gevaarlijk dicht bijelkaar komen terwijl wij 20 (!) minuten lang voor de startbaan stonden te wachten op binnenkomend verkeer. Ze had het totaal niet onder controle.

Overigens moesten we op Cannes eerst door de Departure controles heen: de tassen moesten door de scanner, onze zakken moesten leeg en we moesten door een poortje – zoals dat altijd gaat als je met een lijnvlucht vertrekt. Bovendien moest ik me legitimeren, en mijn vliegbrevet laten zien.

Op vliegveld Carpentras was niemand op de radio te bereiken – een doe-het-zelf veldje; er waren wel een paar vliegtuigen en een paar piloten op het veld die bij een vliegclub horen. We vroegen ze of we een taxi konden bellen, en voor we het wisten zaten we bij een van die piloten in auto! Aangekomen bij het hotel wilden we hem wat geld geven, maar dat werd zeer resoluut geweigerd.

Carpentras is op donderdagavond ook redelijk uitgestorven (zoals Chalon). We zijn op een terrasje gaan zitten waar nog verder niemand zat om te gaan eten. Even waren er alweer 3 tafels bezet – als er 1 schaap over de dam is…

Op naar ons einddoel! Vandaag gaan we in 3 etappes naar Cannes, via Valence en Aix.

Vincent pakt het vliegen uitstekend op, hij neemt steeds meer taken op zich, zoals kaartjes uitzoeken, route bepalen en administratie doen. Ook luistert hij goed mee op de radio, en dat alles maakt het voor mij een stuk makkelijker.

Valence (LFLH – LFLU) is een groot veld dat ook militair gebruikt wordt, maar er niet veel activiteit.
Er is een restaurantje, dus even wat eten en weer door.

Over de uitlopers van de Alpen zijn we doorgevlogen naar Aix (LFLU – LFMA), een leuk veld waar ook nog redelijk wat activiteit is. Alleen de pompbediende was er niet, dus werd een vervanger opgetrommeld.
Vervolgens moesten we een vliegplan voor Cannes indienen, maar degene die dat normaal doet was toevallig die dag een paar uurtjes de deur uit. Ze zou om 4 uur terug zijn, maar dat was ze niet.
Dus wij naar de (nu echte) pompbediende die had aangeboden het vliegplan te versturen. Maar die kon de juiste telefoonnummers niet vinden.
Gelukkig kwam daar de mevrouw van de handling aan zodat we eindelijk ons vliegplan de deur uit konden doen en vertrekken naar Cannes.

Die vlucht (LFMA – LFMD) ging ook over wat hogere gebieden, en door militaire zones. Door in de lucht contact op te nemen met Le Luc kregen we toestemming om daar doorheen te vliegen.

De landing op Cannes ging prima, al was de vrouw op de toren moeilijk te verstaan…

Rond elf uur waren we bij de havendienst om onze landing en onze nacht parkeren te betalen. Dat was een meevaller: nog geen 40 euro voor de landing plus de overnachting voor het vliegtuig.
De meteodienst op Beek is perfect – je krijgt uitgebreide informatie over het weer, voor het komende uur, maar ook voor komende donderdag – 4 dagen vooruit.
Het weer is uitstekend; het vliegplan krijgen we uiteindelijk via de computer de deur uit, en tegen half een hangen we in de lucht richting Verdun.

De vlucht (EHBK – LFGW) verliep uitstekend, en dik een uur later stonden we bij Verdun aan de grond om te tanken en te eten/drinken. Officieel is er geen restaurant op het vliegveld, maar toch konden we er uitstekend lunchen.

Vervolgens naar Chalon (LFGW – LFLH), een veldje iets onder Dyon. Dat werd ook een perfecte vlucht; half 5 stonden we aan de grond. Een taxi bracht ons naar het centrum van de stad, en de chauffeur kreeg een enveloppe met commissie van het hotel waar hij ons naar toe bracht. Een prima hotel overigens.

Chalon-op-zondag is echt he-le-maal niks, alle winkels zijn dicht, maar ook veel restaurants zijn gesloten. Na enige omzwervingen toch een leuk restaurantje gevonden en lekker gegeten.

Vervolgens naar het hotel, een laatste drankje, de vlucht voor morgen voorbereiden en de administratie voor vandaag doen…

Vandaag was de eerste dag van het avontuur Hilversum – Cannes!
Vincent en ik zijn vanmiddag vanaf Hilversum vertrokken richting Zuid-Frankrijk. De trip gaan we in 3 dagen volbrengen; deze eerste dag gaan we naar Maastricht (EHHV – EHBK).

De vlucht verliep prima. het enige enerverende was dat we min of meer gelijktijdig met een andere kist op punt Bravo bij Maastricht aankwamen. Die ander was net eerder, en die hebben we nooit gezien tot vlak voor zijn landing. De toren wist dat we vlak bijelkaar zaten, en hield ons uitstekend uitelkaar.

Een van de redenen om al in Maastricht te stoppen is dat nu het Preuvenemint plaats vindt op het Vrijthof. Dat is een evenement waarbij restaurants in en rond Maastricht hun kunsten kunnen vertonen. Bezoekers kunnen dan die kunsten proeven.

Het eten op het preuvenemint smaakte ons uitstekend, maar toch zijn we met gemengde gevoelens weer richting hotel getogen. Het eten is er erg duur: je betaalt met lappen a 1.60 per lap. Een klein hapje kost je al snel 3 a 5 lappen, en dan loopt het snel op.
Verder had ik wat moeite met de muziek op het terrein. Het deed me erg denken aan carnaval, en die muziek is nou niet echt mijn favouriete genre. En je kon er niet omheen: overal hingen luidsprekers.

Maar desondanks hebben we vandaag een heerlijke dag gehad!